Sleutelwoord se argiewe: voorblad

Die Probleem met “Geloof is Nooit Alleen Nie”

Vraag: Ek het ‘n vraag waarop ek nie ‘n duidelike antwoord by my dominee kry nie. Hy sê hy glo in God se vrye genade en dat ons deur geloof alleen gered word, maar dat ‘geloof nooit alleen sal wees nie’. Dit beteken dat daar outomaties geestelike groei en goeie werke daaruit sal voortspruit. Ek glo die Here verwag van my om geestelik te groei en om goeie werke te doen, en ek doen dit. Ek glo dat die gawe van die ewige lewe kosteloos is. As ‘n persoon se gebrek aan geestelike groei egter bewys dat hy nie gered is nie, dan beteken dit mos dat werke tog nodig is om die ewige lewe te verkry? Dit wil vir my voorkom asof daar ‘n weerspreking in die Skrif is, al is dit baie subtiel. Ek hoor graag jou opinie.

Antwoord: Ja, jy is heeltemal reg om ‘n weerspreking in die dominee se verduideliking raak te sien. ‘n Mens moet net in gedagte hou dat die Bybel God se woord is, en daarom kan daar geen werklike weersprekings in die oorspronklike manuskripte wees nie. Ek wil jou wel komplimenteer; dit is duidelik dat jy hierdie saak baie goed en krities deurdink het. As dit ooit lyk asof die Bybel homself weerspreek, moet ons onthou dat die fout nie by die Skrif lê nie, maar by die manier waarop ons dit vertolk. Juis daarom is dit van kardinale belang om die Bybel konsekwent, letterlik en binne sy grammatikaal-historiese konteks te interpreteer, en om altyd Skrif met Skrif te vergelyk.

Lees meer Die Probleem met “Geloof is Nooit Alleen Nie”

Die Realiteit van Heerskappy in die Duisendjarige Vrederyk

Die belofte dat gelowiges saam met Christus sal regeer, is nie bloot metaforiese taal nie, maar ‘n letterlike voorspelling van die toekomstige staatsbestel van die wêreld. Wanneer Jesus Christus terugkeer na die aarde tydens die Wederkoms (aan die einde van die Groot Verdrukking), vestig Hy Sy koninkryk vir ‘n duisend jaar. In hierdie tydperk sal die aarde bewoon word deur twee groepe mense: die verheerlikte gelowiges (die Kerk wat reeds opgestaan het en verheerlikte liggame het) en die “natuurlike” mense (die oorlewendes van die Verdrukking wat die Koninkryk as sterflike mense binnegaan). Dit is oor hierdie herstelde aarde en sy bevolking wat die getroue gelowiges aangestel sal word as mede-regeerders.

Lees meer Die Realiteit van Heerskappy in die Duisendjarige Vrederyk

Die Wet van Christus: n Skriftuurlike Perspektief

Voordat ons die Wet van Christus uiteensit en die hoë standaarde daarvan uitwys, is dit belangrik om eers ‘n paar feite in gedagte te hou. Ons moet die Bybelse leer van verlossing in drie afsonderlike fases verstaan om teologiese verwarring en dwaalleer te vermy. Fase een (regverdiging) is ‘n ewige, onvoorwaardelike gawe wat die sondaar slegs deur geloof in Jesus Christus ontvang. Dit berus volkome op Sy voltooide werk en kan nooit deur menslike werke, dissipelskap of heiligmaking verdien, behou of verloor word nie. Fase twee behels daarenteen ons daaglikse heiligmaking waar ons gehoorsaamheid getoets word. Fase drie wys weer heen na ons toekomstige, fisiese verheerliking tydens die wegraping. U kan gerus die artikels “Drie Fases van Verlossing” en “Heiligmaking in Drie Fases” raadpleeg vir ‘n dieper ontleding van hierdie ononderhandelbare Bybelse raamwerk.

Gehoorsaamheid in die tweede fase van verlossing lewer geensins ‘n bydrae tot die versekering van ons ewige lewe nie. Dissipelskap is egter wel die absolute voorwaarde vir ‘n vrugbare lewe, intieme gemeenskap met God en verhoorde gebede. ‘n Versuim om die streng eise van die Nuwe Testament na te streef, plaas ‘n direkte blokkade op ons gebedslewe. Dit het ook ernstige gevolge vir die genadeloon wat ons by die toekomstige Regterstoel van Christus sal ontvang, waar slegs getroue werke beloon word. Hierdie vermanings spoor ons aan tot heilige rentmeesterskap sodat ons nie eendag met leë hande as erfgename in die toekomstige Koninkryk verskyn nie. Hierdie ernstige werklikheid word deeglik in die artikel “Verliese en gevolge as gevolg van sonde in die gelowige se lewe” bespreek.

Lees meer Die Wet van Christus: n Skriftuurlike Perspektief

Die Nuwe Apostoliese Reformasie: ‘n Skriftuurlike Perspektief

Die kontemporêre kerklike landskap word toenemend gekenmerk deur bewegings wat, onder die dekmantel van ortodokse Christelike terminologie, besig is met ‘n sistematiese herdefiniëring van fundamentele Bybelse waarhede. Binne hierdie ideologiese strominge manifesteer die Nuwe Apostoliese Reformasie (NAR) as een van die mees deurdringende en misleidende kragte wat die gesag van die Skrif, die unieke natuur van Christus en die eskatologiese toekomsverwagting van die gelowige stelselmatig erodeer. In sy brief aan die Galasiërs bied die apostel Paulus die deurslaggewende maatstaf vir die beoordeling van sodanige afwykings wanneer hy in Galasiërs 1:8 verklaar:
“Maar al sou ons of ‘n engel uit die hemel julle ‘n evangelie verkondig in stryd met die wat ons julle verkondig het, laat hom ‘n vervloeking wees!”
Hierdie onverbiddelike vermaning bepaal die korrekte Bybelse postuur vir die Kerk: ‘n onwrikbare weerstand teen enige poging om die finaal oorgelewerde apostoliese leer te korrupteer of deur buite-Bybelse openbarings en menslike gesagstrukture aan te vul. Dit is baie duidelik dat onder andere Heinz Winckler, sy vrou Aletté, Joahandre Potgieter en “profeet” Leon Du Preez baie sterk deur hierdie beweging beïnvloed is.

Lees meer Die Nuwe Apostoliese Reformasie: ‘n Skriftuurlike Perspektief

Die Kategorieë van God se Wil: ’n Skriftuurlike Perspektief

Die konsep van “God se wil” is dikwels ’n bron van verwarring en selfs angs onder gelowiges. Talle Christene spandeer hul lewens in ’n vrugtelose soektog na verborge tekens of mistieke belewenisse in ’n poging om te ontsyfer wat God van hulle verwag. Om hierdie verwarring uit die weg te ruim en ’n Bybelse vastigheid te verkry, is dit noodsaaklik om ’n deeglike studie van die Skrif te maak en die verskillende fasette van God se wil te onderskei. Wanneer ons die Bybel benader met ’n letterlik-grammatikaal-historiese hermeneutiek, ontdek ons dat God se wil nie ’n enkelvoudige, ongedifferensieerde konsep is nie, maar eerder in spesifieke teologiese kategorieë verdeel kan word. Hierdie onderskeidings help die gelowige om met vrymoedigheid en wysheid te leef, wetende dat God in beheer is van die geskiedenis, terwyl Hy ons tegelykertyd roep tot gehoorsaamheid binne ons spesifieke bedeling. God se hand lei die geskiedenis onverpoos na die wederkoms van Christus en die ewige heerlikheid, en dit is ons voorreg om deel van hierdie goddelike plan te wees.

Lees meer Die Kategorieë van God se Wil: ’n Skriftuurlike Perspektief

‘n Teologiese Analise van die DA en die Komende Oordeel


Die moderne politieke landskap in Suid-Afrika word dikwels slegs deur ‘n pragmatiese lens beoordeel, waar kiesers bloot soek na die mees effektiewe bestuurder van staatshulpbronne. Wanneer ons egter die beleidstandpunte van die Demokratiese Alliansie (DA) aan die hand van die Skrif se kritiek op afgodery toets, kom ‘n veel dieper geestelike krisis aan die lig. Die DA se omarming van liberalisme is nie bloot ‘n politieke strategie nie; dit is ‘n simptoom van ‘n samelewing wat die transendente God met die afgod van menslike outonomie vervang het. Wanneer ‘n samelewing homself van God se morele wet losmaak, behaal hy nie die vryheid wat hy soek nie; hy stuur eerder onvermydelik af op ‘n pad van selfvernietiging en goddelike oordeel. Die party se standpunte oor die heiligheid van lewe, die huwelik en geslag is direkte uitdagings aan die Skeppingsorde, en sulke rebellie nooi onvermydelik die oordeel van God uit oor ‘n nasie wat Sy verordeninge minag.

Lees meer ‘n Teologiese Analise van die DA en die Komende Oordeel

Heerskappy-redding Ontbloot: ‘n Weerlegging van Matt Mason. Deel 2

In die tweede deel van hierdie artikel ontleed ons Matt Mason  (Lion of Fire Ministries) se aanbieding, ‘“Free Grace” Theology EXPOSED… (The HERESY of The 21st Century??)’, op YouTube aan die hand van die Skrif, om sodoende sy dwaalleer asook sy slinkse metodiek te weerlê. In baie gevalle is dit juis die doelbewuste, oneerlike argumentasiemetodes wat dwaalleraars aanwend om mense te verwar, te mislei en — bowenal — met vrees te vervul. Sommige onderwerpe wat in deel een aangespreek is, sal weer kortliks hier aangeraak word. Dit is egter belangrik om hierdie artikel volledig te lees, aangesien daar ander teksgedeeltes is wat Mason as bewys aanhaal, waarvan die waninterpretasies nou vanuit die korrekte kontekstuele raamwerk weerlê word. Onthou, mense se siele is op die spel.

Die Genetiese Dwaling en die “Moderne Uitvinding”

Matt Mason begin sy aanval met die stelling: “This is a modern invention of the 19th century. It was popularized in the 1980s by Zane Hodges.” Hierdie is ‘n klassieke Genetiese Dwaling (Genetic Fallacy), waar ‘n argument verwerp word op grond van sy oorsprong of datum in plaas van sy waarheid. Die waarheid van ‘n leerstelling word bepaal deur: “Wat sê die Skrif?” (Romeine 4:3), nie “Wat sê die kerktradisie?” nie. Ek verdedig nie Zane Hodges nie; daar is trouens baie van wat hy geskryf het waarmee ek glad nie saamstem nie. Die Vrye Genade-boodskap is nie ‘n uitvinding van Zane Hodges nie, maar ‘n terugkeer na die konsekwente toepassing van die apostel Paulus se leerstelling van Sola Fide (geloof alleen). Die feit dat sekere waarhede deur die kerkgeskiedenis verduister is (soos ook met die Reformasie gebeur het), maak dit nie onwaar nie. Om genade “cheap” te noem, is ‘n Strooipop-argument; genade is vir ons verniet (gratis), maar dit was oneindig duur vir Christus. Matt Mason erken self dat hy vanuit ‘n Rooms-Katolieke agtergrond kom en gevolglik ‘n hervormde teologie aanhang. Met reg kan mens hom vra of sy teologie ook nie ‘n een-en-twintigste-eeuse dwaling is nie.”

Lees meer Heerskappy-redding Ontbloot: ‘n Weerlegging van Matt Mason. Deel 2

Heerskappy-redding Ontbloot: ‘n Weerlegging van Matt Mason. Deel 1

Inleiding: Die Historiese Stryd om die Suiwer Evangelie van Genade

Die leser word ten sterkste aangeraai om eerstens die video-aanbieding van Matt Mason op YouTube, getiteld “The Free Grace Gospel Exposed!! (It’s A Mockery Of God’s Grace), te kyk alvorens hierdie weerlegging oorweeg word. In sy aanbieding maak Mason die ongefundeerde en ernstige bewering dat diegene wat die Bybelse leer van Vrye Genade huldig, verkondig dat ‘n gelowige straffeloos in sonde kan voortleef sonder enige oortuiging of inspraak van die Heilige Gees. Dit is egter van kritieke belang om te let op die historiese en teologiese ironie van hierdie aanklag, aangesien Mason hiermee presies dieselfde beskuldiging opper as wat die wettiese kritici in die eerste eeu teen die Apostel Paulus se evangelie ingebring het. Paulus verwys spesifiek na hierdie lasterlike gerugte in Romeine 3:8 wanneer hy skryf:
“En moet ons nie liewer sê nie, soos ons gelaster word en soos sommige beweer dat ons sê: Laat ons die kwaad doen, sodat die goed daaruit kan voortkom? Hulle veroordeling is regverdig.”

Paulus was genoodsaak om die evangelie van genade teen hierdie spesifieke karikatuur te verdedig, soos duidelik blyk uit sy skrywe aan die Romeine. In Romeine 6:1 vra hy die retoriese vraag:
“Wat sal ons dan sê? Sal ons in die sonde bly, dat die genade meer kan word?”
Die blote feit dat Matt Mason die Vrye Genade-boodskap van wetteloosheid beskuldig, dien paradoksaal as ‘n bevestiging dat ons dieselfde radikale genadeboodskap as Paulus verkondig, aangesien ‘n evangelie wat op menslike werke of prestasie gebaseer is (Galasiërs 5:11), nooit so ‘n beskuldiging sou uitlok nie. Dit bly ons Godgegewe plig om die evangelie van God se onverdiende genade jaloers te bewaak (Judas 1:3) teen enige lering wat die volbragte werk van Christus met menslike heiligmaking of werke wil vermeng (Romeine 11:6; Galasiërs 3:1-3). In hierdie eerste artikel sal ons Mason se spesifieke definisies en bewerings in die bogenoemde video in diepte analiseer, en dit stelselmatig toets aan die hand van die Skrif se lering oor regverdiging deur geloof alleen (Romeine 4:4-5; Titus 3:5).

Lees meer Heerskappy-redding Ontbloot: ‘n Weerlegging van Matt Mason. Deel 1

Die Belofte van Israel se Nasionale Herstel in Deuteronomium


In die bestudering van die Heilige Skrif is dit van kardinale belang om die Woord van die waarheid reg te sny. As gelowiges wat erns maak met Sola Scriptura, moet ons waak teen die algemene neiging in moderne teologie om die onderskeid tussen Israel en die Kerk te vervaag. Hierdie artikel dien as ’n diepgaande ondersoek na die aard van die Koninkryk van God, die onvoorwaardelike verbonde met Israel, en die spesifieke nasionale tugtiging wat God oor Sy volk bring. Ons benadering is streng grammatikaal-histories, wat beteken dat ons die teks lees soos dit geskryf is, sonder om allegoriese betekenisse daaraan toe te dig wat die oorspronklike outeurs nie bedoel het nie. Dit is noodsaaklik om dwalinge soos Vervangingsteologie, die “Kingdom Now”-teologie en Heerskappy Verlossing (Lordship Salvation) te weerlê deur die lig van die Skrif helder te laat skyn.

Lees meer Die Belofte van Israel se Nasionale Herstel in Deuteronomium

Die Wegraping, die VSA en die Opkoms van die Antichris


Die Vraag oor die Einde van die Kerkbedeling

Baie mense wonder tans of ons werklik aan die einde van die Kerkdispensasie staan. Die rede wat tot hierdie gevolgtrekking aanleiding gegee het, is die Verenigde State van Amerika se oorweldigende militêre en finansiële mag. As ons egter die einde van die Kerkbedeling probeer koppel aan die militêre mag van ‘n spesifieke land, loop ons die gevaar om die fokus te verskuif vanaf die verwagting van Christus na die monitering van politieke verwikkelinge. In die dispensasionele eskatologie glo ons aan die leerstelling van “imminensie”—die oortuiging dat die wegraping van die ware Kerk op enige oomblik kan plaasvind sonder dat enige spesifieke teken eers vervul hoef te word. Die Kerk is nie bestem vir die Toorn van die Verdrukking nie; 1 Tessalonisense 5:9 bevestig hierdie kosbare waarheid:
“Want God het ons nie bestem tot toorn nie, maar om die saligheid te verkry deur onse Here Jesus Christus.”

Die Volheid van die Heidene

Die afsluiting van die Kerkdispensasie word nie deur menslike faktore soos die bruto binnelandse produk of die militêre kapasiteit van ‘n aardse moondheid bepaal nie, maar berus uitsluitlik op die bereiking van die “volheid van die heidene”—’n spesifieke getal verlostes wat slegs aan God bekend is. Paulus skryf in Romeine 11:25:
“Want ek wil nie hê, broeders, dat julle hierdie verborgenheid nie moet weet nie, sodat julle nie eiewys mag wees nie: dat die verharding ten dele oor Israel gekom het totdat die volheid van die heidene ingegaan het.”
In die konteks van Romeine 11 bespreek die apostel die tydelike opsy-setting van nasionale Israel sodat die Evangelie na die heidennasies kan gaan. Hierdie “volheid van die heidene” verwys na die voltooiing van die Kerk (die Liggaam van Christus) deur die verkondiging van die Evangelie van God se genade. Eers wanneer hierdie spesifieke getal bereik is, sal die Wegraping plaasvind en sal God weer Sy profetiese horlosie met Israel begin laat tik vir die sewentigste week van Daniël. Daarom is dit van uiterste belang dat die Kerk getrou bly aan haar roeping om die Evangelie van genade te verkondig, terwyl ons in afwagting leef op die vervulling van die getal van die heidene, waarna die Here ons deur die voorverdrukkingswegraping sal kom haal.

Lees meer Die Wegraping, die VSA en die Opkoms van die Antichris