Vraag: Kan jy vir my vanuit die Bybel verduidelik of daar vandag nog die werklike amp van apostels is? Ek hoor gereeld van mense wat beweer dat hulle apostels is, maar ek vind dit vreemd omdat ek nie daarmee grootgeword het nie.
Antwoord: Baie goeie vraag. Volgens ‘n streng Bybelse interpretasie bestaan die amp van apostel, in die tegniese Nuwe-Testamentiese sin, nie meer vandag nie. Die oorspronklike apostelskap was ‘n unieke, eenmalige bediening wat ten doel gehad het om die Christelike kerk te vestig. Die redes hiervoor is as volg:
1. ‘n Eenmalige Fondasie: Efesiërs 2:20 beskryf die kerk as ‘n gebou wat op die fondasie van die apostels en profete rus, met Christus as die hoeksteen. ‘n Fondasie word slegs een keer gelê; daarom is daar geen behoefte aan “nuwe” apostels om hierdie grondslag weer te lê nie. Die Nuwe Testamentiese apostels (soos die Twaalf en Paulus) het ‘n baie spesifieke rol vervul wat nie vandag gedupliseer kan word nie.
2. Streng Kwalifikasies (Ooggetuies): Handelinge 1:21-22 stel ononderhandelbare vereistes vir ‘n apostel. Die persoon moes ‘n ooggetuie gewees het van Jesus se bediening vanaf die doop deur Johannes tot en met die opstanding. Matthias is op grond van hierdie spesifieke kriteria gekies om Judas te vervang. Omdat niemand vandag aan daardie vereiste kan voldoen nie, is die amp effektief gesluit.
3. Tekens en Wonderwerke: Die wonderwerke wat die apostels verrig het, was spesifiek bedoel om hul gesag te bevestig en die nuwe bedeling van die Kerk in te lei. Die wondertekens wat hulle bediening vergesel het, was bedoel om hul boodskap te staaf totdat die Bybelse Kanon voltooi was. Met die afhandeling van die Skrif (66 boeke van die Kanon), word die kerk nou deur die Woord gelei eerder as deur wondertekens of nuwe openbarings.
Paulus: ’n Unieke uitsondering onder die apostels: Paulus word as ’n ware apostel erken, hoewel sy bediening nie saam met die aardse optrede van Christus begin het nie. Sy apostelskap is uniek; dit het tot stand gekom deur ’n direkte, dramatiese openbaring van die opgestane Christus op die pad na Damaskus (Handelinge 9:3-6). Verder word daar uit Galásiërs 1:17 teologies afgelei dat hy tydens sy daaropvolgende verblyf in Arabië persoonlik deur die Here onderrig is, juis omdat hy beklemtoon dat hy in daardie tydperk nie mense (“vlees en bloed”) geraadpleeg het nie.
Gal.1:15 “Maar toe dit God behaag het, wat my afgesonder het van die skoot van my moeder af en deur sy genade geroep het, om sy Seun in my te openbaar, sodat ek Hom onder die heidene sou verkondig, het ek nie dadelik vlees en bloed geraadpleeg nie.”
In teenstelling met die oorspronklike twaalf, wat ooggetuies van Jesus se aardse bediening was, is Paulus eers na die hemelvaart tot die amp geroep—soos iemand wat ontydig gebore is. Hy erken dat hy, weens sy verlede as kerkvervolger, die geringste van die apostels is, maar beklemtoon steeds die geldigheid van sy roeping.
1 Kor.15:8-9 “En heel laaste van almal het Hy ook aan my verskyn as aan die ontydig geborene. Want ek is die geringste van die apostels, wat nie werd is om ’n apostel genoem te word nie, omdat ek die gemeente van God vervolg het.”
Die kerkleiers in Jerusalem het bevestig dat sy evangelie met hulle s’n ooreenstem. Sy spesifieke, goddelike opdrag was om die evangelie na die heidene te neem. Sy amp is dus geldig omdat hy getrou uitvoering gegee het aan ’n soewereine roeping wat direk van die Here afkomstig was. Paulus het hierdie feit deur die inspirasie van die Heilige Gees bevestig (sien Gal. 1:15 hierbo).
Niemand kan vandag met reg op ware apostelskap aanspraak maak nie, aangesien die Bybelse vereistes hiervoor—naamlik om ’n ooggetuie van Jesus se aardse bediening en opstanding te wees—nie meer nagekom kan word nie. Die dood van die oorspronklike groep beteken dat die enigste persone wat ’n nuwe apostel sou kon identifiseer en bevestig, nie meer bestaan nie. Hulle rol was om ’n eenmalige fondament vir die kerk te lê. Omdat die amp van apostel onlosmaaklik gekoppel was aan die vestiging van die Skrif (die 66 boeke van die Kanon), en daar geen oorspronklike apostels oor is om nuwe openbarings te waarmerk nie, het die gawe van apostelskap saam met hulle afsterwe tot ’n einde gekom. Om hierdie selfde rede kan daar ook geen nuwe openbarings by die voltooide Skrif gevoeg word nie.
Ter afsluiting: Alhoewel die formele amp van apostel opgehou het om te bestaan, word die term soms in ‘n breër, nie-tegniese sin gebruik om na ‘iemand wat gestuur is’ (soos ‘n sendeling) te verwys. Dit is egter belangrik om te beklemtoon dat hierdie hedendaagse ‘gestuurdes’ nie oor die gesag, die status as ooggetuies, of die fundamentele rol van die oorspronklike Twaalf en Paulus beskik nie. Op grond hiervan moet ‘n beweging soos die Nuwe Apostoliese Reformasie (NAR) ten sterkste verwerp word, aangesien hulle daarop aanspraak maak dat hulle ‘apostels’ gelykwaardige gesag as die oorspronklike apostels en Paulus dra. Dieselfde beginsel geld ten opsigte van die Rooms-Katolieke Kerk. Sulke bewegings is ‘n groot bron van misleiding binne die belydende Christendom. Dit sou dus wys wees om die titel ‘apostel’ heeltemal te vermy en eerder bekende titels soos ‘pastoor’ of ‘sendeling’ te gebruik.
Seën groete!
Vic.