Die Vraag oor die Einde van die Kerkbedeling
Baie mense wonder tans of ons werklik aan die einde van die Kerkdispensasie staan. Die rede wat tot hierdie gevolgtrekking aanleiding gegee het, is die Verenigde State van Amerika se oorweldigende militêre en finansiële mag. As ons egter die einde van die Kerkbedeling probeer koppel aan die militêre mag van ‘n spesifieke land, loop ons die gevaar om die fokus te verskuif vanaf die verwagting van Christus na die monitering van politieke verwikkelinge. In die dispensasionele eskatologie glo ons aan die leerstelling van “imminensie”—die oortuiging dat die wegraping van die ware Kerk op enige oomblik kan plaasvind sonder dat enige spesifieke teken eers vervul hoef te word. Die Kerk is nie bestem vir die Toorn van die Verdrukking nie; 1 Tessalonisense 5:9 bevestig hierdie kosbare waarheid:
“Want God het ons nie bestem tot toorn nie, maar om die saligheid te verkry deur onse Here Jesus Christus.”
Die Volheid van die Heidene
Die afsluiting van die Kerkdispensasie word nie deur menslike faktore soos die bruto binnelandse produk of die militêre kapasiteit van ‘n aardse moondheid bepaal nie, maar berus uitsluitlik op die bereiking van die “volheid van die heidene”—’n spesifieke getal verlostes wat slegs aan God bekend is. Paulus skryf in Romeine 11:25:
“Want ek wil nie hê, broeders, dat julle hierdie verborgenheid nie moet weet nie, sodat julle nie eiewys mag wees nie: dat die verharding ten dele oor Israel gekom het totdat die volheid van die heidene ingegaan het.”
In die konteks van Romeine 11 bespreek die apostel die tydelike opsy-setting van nasionale Israel sodat die Evangelie na die heidennasies kan gaan. Hierdie “volheid van die heidene” verwys na die voltooiing van die Kerk (die Liggaam van Christus) deur die verkondiging van die Evangelie van God se genade. Eers wanneer hierdie spesifieke getal bereik is, sal die Wegraping plaasvind en sal God weer Sy profetiese horlosie met Israel begin laat tik vir die sewentigste week van Daniël. Daarom is dit van uiterste belang dat die Kerk getrou bly aan haar roeping om die Evangelie van genade te verkondig, terwyl ons in afwagting leef op die vervulling van die getal van die heidene, waarna die Here ons deur die voorverdrukkingswegraping sal kom haal.
Die Geopolitieke Gevolge van die Wegraping
Die Bybel swyg opvallend oor die rol van die Verenigde State van Amerika in die eindtyd-profesieë, terwyl dit baie spesifiek is oor die rol van Israel, die nasies van die Midde-Ooste, en die herleefde Romeinse Ryk (Europa). Die mees logiese afleiding vanuit ‘n letterlike, grammatikaal-historiese raamwerk is dat ‘n katastrofiese gebeurtenis die Verenigde State se invloed drasties sal neutraliseer voor die aanvang van die Groot Verdrukking. Binne die raamwerk van die dispensasionele eskatologie bied die Wegraping van die Kerk, soos uiteengesit in 1 Thessalonicense 4:16-17, die mees oortuigende verklaring vir die skielike sosio-ekonomiese en politieke ineenstorting van huidige wêreldmoondhede voor die aanvang van die sewe jaar van Verdrukking. Die apostel Paulus skryf hierdie woorde aan die gemeente in Thessalonika om hulle te vertroos met die hoop van Christus se koms vir Sy bruid. Die teksgedeelte lui as volg:
“Want die Here self sal van die hemel neerdaal met ‘n geroep, met die stem van ‘n aartsengel en met die geklank van die basuin van God; en die wat in Christus gesterf het, sal eerste opstaan. Daarna sal ons wat in die lewe oorbly, saam met hulle in wolke weggevoer word die Here tegemoet in die lug; en so sal ons altyd by die Here wees.”
Indien ‘n beduidende persentasie van die Amerikaanse bevolking—wat histories ‘n hoë konsentrasie van evangeliese gelowiges huisves—skielik verwyder word, sal die onmiddellike gevolge verwoestend wees. Dit behels nie net ‘n demografiese krisis nie, maar ‘n ineenstorting van die ekonomie, militêre strukture en noodsaaklike dienste, wat die land effektief onbevoeg sal maak om as ‘n wêreldleier op te tree.
Die Verwydering van die Teëhouer
Die weerhoudende werk van die Heilige Gees sal ook tydens die voorverdrukkingswegraping verwyder word. Die “teëhouer” waarvan Paulus in 2 Thessalonicense 2:7 praat, verwys na die weerhoudende werk van die Heilige Gees deur die Liggaam van Christus (die Kerk).
“Want die verborgenheid van die ongeregtigheid is al aan die werk, net totdat hy wat nou teëhou, uit die weg geruim is.”
Met die Kerk se verwydering verdwyn die morele en geestelike buffer wat wêreldwye anargie teruggehou het. Die gevolglike magsvakuum in die Weste sal die weg baan vir die opkoms van die herleefde Romeinse Ryk, wat in Daniël 2 se standbeeld as die voete van yster en klei en in Daniël 7 as die vierde dier met tien horings uitgebeeld word. Europa, as die geografiese en kulturele erfgenaam van die antieke Romeinse Ryk, sal genoodsaak wees om te verenig en leierskap te neem om die wêreldekonomie en politieke stabiliteit te herstel.
Die Regterstoel van Christus
Terwyl die aarde in chaos en politieke herorganisasie verval, sal die verheerlikte gelowiges (fase drie van verlossing) voor die Regterstoel van Christus verskyn. Hierdie gebeurtenis handel nie oor die bepaling van iemand se redding nie — aangesien slegs diegene wat reeds deur die vrye genade van God geregverdig is, daar teenwoordig sal wees — maar oor die evaluering van die gelowige se lewe vir genadeloon. Die Skrif leer in 1 Korinthiërs 3:15:
“As iemand se werk verbrand word, sal hy skade ly; alhoewel hy self gered sal word, maar soos deur vuur heen.”
Hierdie teks beklemtoon die deurslaggewende onderskeid tussen die gawe van die ewige lewe (fase een, wedergeboorte), wat as ‘n onvervreembare besitting nooit verbeur kan word nie, en die verkryging van genadeloon op grond van heiligmaking en getroue dissipelskap (fase twee). Terwyl die Kerk in die hemel as die Bruid van Christus geëvalueer en voorberei word, sal die voorbereidings vir Israel se finale nasionale herstel op aarde begin deur die suiwering van die oordeel tydens die Verdrukking, wat uiteindelik sal lei tot die vervulling van die beloftes in Deuteronomium.
Die Tien Konings en die Interval
Gedurende hierdie interval tussen die wegraping en die aanbreek van die verdrukking sal die geopolitieke landskap—veral in die streke van die antieke Romeinse Ryk en die Midde-Ooste—herstruktureer word om plek te maak vir die tien-nasie-konfederasie waaruit die Antichris sal verrys. Die engel gee ‘n direkte interpretasie van hierdie simbole in Daniël 7:24:
“En die tien horings—uit daardie koninkryk sal tien konings opstaan…”
Dit is van kardinale belang om te verstaan dat hierdie tien konings gelyktydig sal regeer. Hulle verteenwoordig ‘n konfederasie van tien leiers of geopolitieke streke wat uit die geografiese en kulturele erfenis van die ou Romeinse Ryk sal ontstaan. Hierdie konfederasie sal die dominante magblok wees in die tydperk onmiddellik na die wegraping van die Kerk. Die “Klein Horing” (die Antichris) kom eers nadat hierdie tien konings reeds in plek is, op die toneel. Bestudeer asseblief die illustrasies “Gebeure net voor, tydens en na afloop van die Groot Verdrukking”, en “Nebukadnesar se droom en Daniël se visioen Daniël 7”
Die Hoer van Babilon
Saam met die politieke herstrukturering sal daar ‘n godsdienstige en ekonomiese konsolidasie plaasvind. Die hoer op die dier, soos beskryf in Openbaring 17, is ‘n simboliese voorstelling van ‘n groot stad genaamd Babilon. Hierdie vrou is nie ‘n letterlike persoon nie, maar ‘n figuur wat ‘n stad en ‘n stelsel verteenwoordig wat die aarde gedurende die Verdrukkingstydperk sal oorheers. Die Bybel identifiseer hierdie hoer uitdruklik as “Babilon die Grote, die moeder van die hoere en van die gruwels van die aarde” (Openbaring 17:5). Sy word uitgebeeld as ‘n verleidelike en magtige entiteit, versier met purper en skarlaken, wat ‘n goue beker hou vol gruwels en onreinhede, wat haar korrupte invloed simboliseer. Die hoer se invloed strek oor baie volke, menigtes, nasies en tale, gesimboliseer deur haar sit op baie waters. Sy ry op die skarlakenrooi dier, wat die Antichris en sy politieke koninkryk simboliseer, wat dui op ‘n tydelike alliansie tussen valse godsdiens en politieke mag voordat die dier haar uiteindelik vernietig.
Die Verbond met die Dood
Die amptelike aanvang van hierdie sewe jaar van oordeel word egter nie deur die wegraping self bepaal nie, maar sal eers geskied wanneer nasionale Israel ‘n formele verbond met hierdie komende wêreldleier sluit om hul eie sekuriteit te waarborg. Die profeet Jesaja beskryf hierdie noodlottige diplomatieke ooreenkoms in Jesaja 28:15 as ‘n “verbond met die dood” en ‘n verdrag met die doderyk:
“Omdat julle sê: Ons het ‘n verbond met die dood gesluit, en met die doderyk het ons ‘n verdrag aangegaan; as die allesoorstromende gesel deurtrek, sal hy by ons nie kom nie; want ons het die leuen ons skuilplek gemaak en ons in die bedrog weggesteek.”
Hierdie verdrag skakel direk met die profesie in Daniël 9:27, wat bevestig dat die “week” van God se handelinge met Israel geaktiveer word deur die bevestiging van hierdie verbond.
“En hy sal een week lank met baie ‘n sterk verbond sluit, en gedurende die helfte van die week sal hy slagoffer en spysoffer laat ophou; en op die vleuel van gruwels sal daar ‘n verwoester wees, en wel tot aan die volle voleinding; en wat vasgestel is, sal oor die verwoester uitgestort word.” (Daniël 9:27)
Hierdie gebeure onderstreep die absolute onderskeid tussen die Kerk, wat reeds as die verheerlikte bruid in die hemel is, en Israel wat op aarde deur die louteringsvuur van die Verdrukking moet gaan. Bestudeer asseblief die illustrasie “Daniël se Sewentig Jaarweke”.
Die Skaduwees van die Eindtyd
Alhoewel ons as die Liggaam van Christus nie opdrag het om te soek na die spesifieke tekens wat die Verdrukking aankondig nie, kan ons nie die realiteit ignoreer dat die skaduwees van hierdie komende gebeure reeds oor ons huidige tydvak val nie. Die verhoog vir die eindtyd word teen ‘n ongekende tempo voorberei: die tegnologiese infrastruktuur vir ‘n globale ekonomiese stelsel, die toenemende roep na ‘n verenigde wêreldregering, die wydverspreide afval binne die belydende Christendom en die fokus van die wêreldpolitiek op die spanning in die Midde-Ooste is onmiskenbare indikators van die tye. Indien ons die donker skaduwees van die Verdrukking se naderende storm reeds so duidelik kan waarneem, getuig die logika van die dispensasionele volgorde dat die gebeurtenis wat dit noodwendig moet voorafgaan—naamlik die wegraping van die Kerk—voor die deur moet wees.
Slotgedagte: ‘n Oproep tot Nugterheid
Ten slotte is dit van kardinale belang dat ons waak teen die versoeking van “koerant-eksegese”—die neiging om die onfeilbare profetiese Woord te probeer interpreteer aan die hand van die wisselvallige nuusopskrifte van die dag. Ons moet in gedagte hou dat die Skrif ‘n duidelike onderskeid tref tussen die Wegraping en die aanvang van die sewe jaar van Verdrukking; daar bestaan ‘n onbepaalde oorgangstydperk tussen hierdie twee gebeurtenisse wat moontlik jare en selfs dekades kan duur. Hierdie interval bied die nodige tydsverloop vir die wêreld om te herstel van die chaos wat sal volg op die verdwyning van die gelowiges, en vir die geopolitieke verhoog om herstruktureer te word vir die opkoms van die tien konings en uiteindelik die Antichris. Laat ons dus nie meegesleur word deur spekulasie oor die huidige stand van militêre moondhede nie, maar ons oë gevestig hou op Jesus Christus en die geseënde hoop, wetende dat God se tydlyn soewerein en perfek is en dat die toneel vir die laaste week van Daniël eers ten volle in plek sal val nadat die Bruid veilig tuis is.
Dit is die heilige plig van elke gelowige om die Evangelie van God se genade onbesoedeld te bewaar teen enige vorm van teologiese vermenging of verdraaiing. Die Skrif vermaan ons ernstig om nie net die waarheid te verkondig nie, maar ook om aktief weerstand te bied teen valse leerstellings en om diegene wat ‘n “ander evangelie” bring, by die naam uit te wys. Die apostel Paulus gee vir ons ‘n onwrikbare waarskuwing in Galasiërs 1:8-9:
“Maar al sou ons of ‘n engel uit die hemel julle ‘n evangelie verkondig in stryd met die wat ons julle verkondig het, laat hom ‘n vervloeking wees. Soos ons vantevore gesê het, sê ek nou ook weer: As iemand julle ‘n evangelie verkondig in stryd met die wat julle ontvang het, laat hom ‘n vervloeking wees.”
As verdedigers van die Vrye Genade-perspektief moet ons meedoënloos dwaalleer soos Heerskappy Verlossing (Lordship Salvation), die Welvaartsevangelie en Vervangingsteologie identifiseer en verwerp, aangesien hierdie stelsels die volbragte werk van Christus aanval deur menslike werke of nasionale identiteit as voorvereistes vir redding te stel. Om teen valse predikers te waarsku is nie ‘n gebrek aan liefde nie, maar juis ‘n uiting van liefde vir die waarheid en vir die siele van mense wat deur misleiding van die eenvoudige geloof in Christus beroof kan word. Die uitwys van valse leerstellinge en predikers vorm immers deel van ware dissipelskap.
“Verkondig die woord; hou aan tydig en ontydig; weerlê, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en lering.” (2 Timótheüs 4:2)
Seën groete.
Vic
Hieronder is ‘n ontleding van die mees prominente kontemporêre bedreigings vir die suiwer leer, veral binne ons Afrikaanssprekende kerke. Hierdie lys is geensins volledig nie:
Vergelykende Analise van Kontemporêre Dwaalleerstellings
| Dwaalleer / Beweging | Kernlering & Fokus | Die Teologiese Dwaling | Die Bybelse Antwoord (1933/53 Vertaling) |
| 1. Heerskappy-verlossing (Lordship Salvation) | Leer dat reddende geloof noodwendig ‘n verbintenis tot gehoorsaamheid, oorgawe en dissipelskap insluit. Dit kom dikwels voor in Calvinistiese kringe. | Vermenging van Fase 1 & 2: Hulle beweer dat as jy nie Jesus “Heer” van jou hele lewe gemaak het nie, jy nie gered is nie. Dit verander geloof in ‘n werk en vernietig die gelowige se sekerheid van redding. | Romeine 4:5 “Aan hom egter wat nie werk nie, maar glo in Hom wat die goddelose regverdig, word sy geloof tot geregtigheid gereken.” |
| 2. Nuwe Apostoliese Reformasie (NAR & Kingdom Now) | Glo in die “Sewe Berge Mandaat”: Moderne apostels en profete moet die samelewing se stelsels (regering, onderwys, ens.) oorneem om die Koninkryk nou te vestig. | Eskatologiese Fout: Hulle vervang Israel met die Kerk en probeer die Koninkryk regeer sonder die Koning. Dit ontken die wegraping en die Groot Verdrukking en fokus op aardse mag en tekens. Hulle weerspreek die skrifte wat verklaar dat Christus self Sy koninkryk met Sy wederkoms op aarde sal vestig. | Johannes 18:36 “Jesus antwoord: My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie. As my koninkryk van hierdie wêreld was, sou my dienaars geveg het, dat Ek nie aan die Jode oorgelewer word nie. Maar nou is my koninkryk nie van hier nie.” |
| 3. Die Welvaartsevangelie (Word of Faith) | Fokus op finansiële rykdom en fisiese gesondheid as bewyse van geloof. Gebruik die Bybel as ‘n middel tot selfverryking en “positiewe belydenis.” | Sinkretisme & Kommersialisering: Die Evangelie word ‘n transaksie. Bybelse terme word vermeng met New Age-konsepte (soos die “krag van woorde” om realiteit te skep). | 1 Timótheüs 6:5 “…noodlottige twisvrae van mense wat verdorwe is in hulle verstand en van die waarheid beroof is en dink dat die godsvrug ‘n winsgewende bedryf is. Onttrek jou aan sulke mense.” |
| 4. Progressiewe Christendom | Herinterpreteer die Bybel deur die lens van moderne sosiopolitieke ideologieë (Woke-kultuur). Bevraagteken die maagdelike geboorte en die versoeningsdood. | Afvalligheid (Apostasie): Menslike rede en kultuur word bo Goddelike Openbaring gestel. Die letterlike, grammatikaal-historiese hermeneutiek word verwerp. | Judas 1:3 “Geliefdes, terwyl ek alle ywer aanwend om aan julle oor ons gemeenskaplike saligheid te skrywe, het ek die noodsaaklikheid gevoel om julle deur my skrywe te vermaan om kragtig te stry vir die geloof wat eenmaal aan die heiliges oorgelewer is.” |
Samevattende Waarskuwing teen Valse Profete
Oor die vermyding van dwaalleer:
“En ek vermaan julle, broeders, hou hulle in die oog wat tweedrag en aanstoot veroorsaak teen die leer wat julle geleer het, en wyk van hulle af.” (Romeine 16:17)
Dit is ons plig om nie net hierdie dwalings te identifiseer nie, maar om aktief daarteen te waarsku. Die vermenging van werke met genade is die mees algemene kenmerk van al hierdie groepe. Die Skrif is duidelik oor ons optrede teenoor sulke leraars:
Oor die aard van valse leraars:
“Maar daar was ook valse profete onder die volk, net soos daar onder julle valse leraars sal wees wat verderflike ketterye heimlik sal invoer, en ook die Here wat hulle gekoop het, verloën en ‘n vinnige verderf oor hulleself bring.” (2 Petrus 2:1)
Die Krag van die Ware Evangelie:
Ons moet onthou dat die ware Evangelie geen toevoegings nodig het nie.
“Want ek skaam my nie oor die evangelie van Christus nie, want dit is ‘n krag van God tot redding vir elkeen wat glo, eerste vir die Jood en ook vir die Griek.” (Romeine 1:16)