Vraag: Goeie dag Vicus,
Ek hoop en glo dit gaan goed met jou.
Laat my eerstens toe om jou te bedank vir die insiggewende artikels wat jy op jou webtuiste “dieskrifte.org” deel, deur die leiding van die Heilige Gees. Ek besoek die webtuiste gereeld en het by meer as een geleentheid, oortuiging en bevestiging ontvang uit ‘n artikel op een of ander kwel vraag wat by my op gekom het. Gister 25 Desember 2025 het ek jou artikel oor “Christusfees Boodskap: Christus ons Bloedverwant-Losser” gelees, en is bemoedig met die lees daarvan asook die teks gedeeltes wat jy aangehaal het uit die skrif.
Graag wil ek die volgende video skakel met jou deel as jy tyd het om daarna te kyk, indien moontlik vir my jou opinie daaroor kan gee. Die skakel van die video is deur my suster op haar Whattsapp status gedeel, rondom Kersfees; https://youtu.be/hKlNkHpZdtM?
Geseënde dag vir jou.
Groete,
Antwoord: Dit is ‘n kritiese vraagstuk wat dikwels tot grootskaalse verwarring lei. Ek verkies om kersfees Christusfees te noem wat die fokus op die Here Jesus Christus plaas. Ek verstaan egter wat jou vraag bedoel. Na my mening is pastoor Frik Weideman van Menorah Tabernakel ‘n eksponent van die Hebreeuse Wortel-dwaalleer. Hulle identifiseer hulle hulself as ‘n “Messiaanse Pinkster-bediening” wat die onderhouding van die Torah, die Sabbat en die Joodse feeste (soos die Pesach/Pasga) as noodsaaklik vir die gelowige se wandel beskou. Menorah Tabernakel verklaar dat die “hele Bybel van Genesis tot Openbaring op elkeen van ons van toepassing is.” Dit is ‘n ernstige hermeneutiese fout. Hoewel die hele Bybel vir ons is (as lering), is die hele Bybel nie aan ons (as die Kerk) geskryf nie. Ek sal binnekort ‘n artikel op die webtuiste publiseer waarin hul leerstellings in die lig van die Skrif geanaliseer word. Na voltooiing sal ek dit beskikbaar stel sodat ander gelowiges eweneens gewaarsku kan word.
Baie mense beweer dat ‘n mens nie Christusfees op 25 Desember mag vier nie, aangesien dit tradisioneel ‘n heidense feesdag was. Hierdie individue ontsien dikwels geen moeite om te demonstreer hoe goddeloos die heidene se optrede tydens hierdie feesdae was nie (wat inderdaad die geval was). ‘n Mens kan egter nie hierdie feit gebruik om Christene te verbied om Christus se geboorte op hierdie spesifieke dag te herdenk bloot omdat dit moontlik heidense wortels of assosiasies het nie. Indien ‘n mens hierdie redenering konsekwent sou toepas, sou dit beteken dat Christene op geen dag van die week God sou kon aanbid of dit as ‘n Christelike feesdag sou kon vier nie, aangesien byna elke dag histories met een of ander vorm van afgodery geassosieer sou kon word. Elke dag van die week is byvoorbeeld na die een of ander afgod vernoem.
Maandag is tradisioneel na die antieke Germaanse maangod, Máni, vernoem (Romeins: dies Lunae, dag van die maan). Dinsdag is vernoem na die Noorse afgod Tiw (of Tyr), die eenhandige god van enkelgevegte en oorwinning. Die Romeine het hierdie dag aan Mars, hulle god van oorlog, gewy (dies Martis). Woensdag is vernoem na Wodan (Odin), die hoofgod van die Germaanse panteon wat met wysheid en oorlog geassosieer is (Romeins: dies Mercurii). Donderdag is vernoem na die afgod Donar (Thor). Die ouer garde sal die strokiesprente onthou waar Thor en sy hamer, Mjölnir, sentraal gestaan het as die god van donderweer (Romeins: dies Iovis, die dag van Jupiter). Vrydag is vernoem na die godin Friia (Frigg/Freyja), die godin van liefde en vrugbaarheid (Romeins: dies Veneris, dag van Venus). Saterdag is vernoem na die Romeinse afgod Saturnus, wat as die god van landbou en tyd beskou is. Sondag was volgens die Germaanse tradisie na die songodin, Sunna, vernoem (Romeins: dies Solis).
Om hierdie vraagstuk korrek te benader, moet ons die Skrif raadpleeg.
“Laat niemand julle dan oordeel in spys of in drank of met betrekking tot ‘n fees of nuwemaan of sabbatte nie.” (Kol.2:16)
Dit is nie inherent verkeerd om Christusfees op 25 Desember of op enige ander datum te vier nie; die Skrif verleen vryheid ten opsigte van die onderhouding van dae. Die morele vraagstuk berus by die motief en die praktyk, nie by die kalenderdatum nie. Kontekstueel spreek die apostel Paulus die gemeente in Kolosse aan rakende wettiesheid en menslike verordeninge wat gelowiges sou bind. Sy punt is dat uiterlike waarnemings (spys, drank, feeste) nie die grondslag van ons posisie voor God is nie; Christus is. Romeine 14 bied parallelle leiding oor betwiste gewetensake. Kolossense 2:16 verbied ander om gelowiges te oordeel oor die onderhouding van heilige dae. Die klem val op vryheid van wettiese veroordeling, en skryf nie voor watter dae onderhou moet word nie. Romeine 14:5–6leer dat die een persoon die een dag bo die ander ag en die ander elke dag gelyk ag; elkeen moet in sy eie gemoed ten volle oortuig wees en tot eer van die Here handel. Dit plaas die las op persoonlike gewete en verantwoordelikheid teenoor God.
Die herdenking en viering van Christus se geboorte op 25 Desember is ’n saak van Christelike vryheid en nie ’n vereiste van die evangelie nie. Die regmatigheid van so ’n viering word bepaal deur die gesindheid en motief van die hart. Derhalwe staan dit ’n gelowige vry om hierdie dag te vier, óf om dit nie te vier nie en eerder ’n ander wyse te kies om Christus te eer — solank alles tot verheerliking van die Here geskied. As die Alwetende onderskei God die diepste motiewe agter elke mens se optrede.
Historiese Konteks (Die Liggaam van Christus)
In die vroeë Kerk (Handelinge-era) was daar ’n voortdurende spanning tussen Joodse gelowiges wat die Wet en feeste wou onderhou, en Heidense gelowiges wat in vryheid geleef het. Die apostels het nooit ’n spesifieke kalender op die Kerk afgedwing nie. Die fokus was op die Soteriologie (verlossing deur genade alleen) en nie op rituele nie.
“Of julle dan eet of drink of wat julle ook al doen, doen alles tot eer van God.” (1Kor.10:31)
Hierdie teks bevestig dat die motief en die objek van aanbidding belangriker is as die spesifieke handeling of tydsberekening. ‘n Gelowige kan elke dag Christusfees vier as hy wil, dit hang van sy motief en begeerte af.
“Laat niemand julle dan oordeel met betrekking tot… ‘n fees…” (Kol.2:16)
Paulus waarsku teen wettisisme wat die vryheid in Christus probeer inperk deur mensgemaakte reëls oor spesiale dae. Onthou God kyk na die hart:
“…want die Here kyk nie na wat die mens sien nie, want die mens sien aan wat voor oë is, maar die Here sien die hart aan.” (1 Samuel 16:7)
“En daar is geen skepsel onsigbaar voor Hom nie, maar alles is oop en bloot voor die oë van Hom met wie ons te doen het.” (Heb.4:13)
Dispensasionele Toepassing
Tydens die huidige Bedeling van die Kerk (die Bedeling van Genade) bestaan daar, anders as onder die Mosaïese wetstelsel vir Israel, geen ‘heilige plekke’ of ‘verpligte feesdae’ nie. Die gelowige is self die tempel van die Heilige Gees (1 Korintiërs 6:19), en elke oomblik bied ’n geleentheid tot aanbidding.
“Jesus sê vir haar: Vrou, glo My, daar kom ’n uur wanneer julle nie op hierdie berg en ook nie in Jerusalem die Vader sal aanbid nie… Maar daar kom ’n uur, en dit is nou, wanneer die ware aanbidders die Vader in gees en waarheid sal aanbid…” (Joh.4:21, 23)
Om die viering van Christusfees bloot op grond van historiese assosiasies te verbied, sou neerkom op ‘n vorm van nuwe wettisisme wat vreemd is aan die vryheid wat ons in Christus geniet. Tydens die Dispensasie van die Wet was aanbidding gekoppel aan tyd (Sabbat/Feeste) en plek (Tempel). In die Dispensasie van Genade/Kerk is aanbidding gekoppel aan die Persoon (Christus) en die posisie van die gelowige (in Christus).
Negatiewe Definisie (wat dit nie is nie)
Die viering van Christusfees op 25 Desember is nie ‘n sakrament of ‘n voorwaarde vir verlossing (Soteriologie) nie; derhalwe dien die onderhouding daarvan — al dan nie — nie as bewys van iemand se geestelike toestand nie. Die Kerk erken slegs twee instellings: die Nagmaal (ter herdenking van Christus se voltooide werk aan die kruis) en die waterdoop van die gelowige. Laasgenoemde volg op die aanhoor, verstaan en glo van die evangelie en dien as ‘n praktiese uitbeelding van die geestelike werklikheid wat alreeds tydens wedergeboorte plaasgevind het.
Praktiese Toepassing
a. Indien jy verkies om Christusfees te vier: Doen dit met die doel om Christus te eer. Stel aanbidding, familie en vrygewigheid bo die heersende verbruikerskultuur.
b. Indien jy verkies om jou daarvan te weerhou: Wees duidelik oor jou gewetensredes, maar waak daarteen om diegene wat dit wel vier, te oordeel.
c. Indien jy leiding aan ander gee: Vermy wettiesheid, respekteer die gewete van die individu, en stuur vieringe in die rigting van Christus-gesentreerde praktyke.
Ter Afsluiting
Christene mag Christus se geboorte op 25 Desember vier indien dit met suiwer motiewe gedoen word; die Skrif verbied immers dat gelowiges mekaar oor die onderhouding van sulke dae oordeel.
Hoewel daar geen Bybelse bewyse is dat Jesus werklik op 25 Desember gebore is nie, word hierdie datum tradisioneel gebruik om die Inkarnasie (Menswording) te herdenk — die wonder dat God mens geword het in die Persoon van Jesus Christus. Hierdie viering vertoon interessante raakpunte met die Joodse Fees van die Tempelwyding (Chanoeka. Engelse vorm, Hanukkah), wat in dieselfde tydperk plaasvind. Chanoeka is nie een van die sewe feeste wat in Levitikus 23 ingestel is nie, maar herdenk ’n geskiedkundige gebeurtenis uit die intertestamentêre tydperk (164 v.C.). Dit vier die reiniging en herinwyding van die tempel deur Judas Makkabeus nadat die altaar deur die Siriese koning, Antiochus Epiphanes, ontheilig is. Dit is noemenswaardig dat Jesus self in die tempel teenwoordig was tydens hierdie fees, soos opgeteken in Johannes 10:22-24.
Die kern van Kersfees is die inkarnasie — die wonderbaarlike maagdelike geboorte van Jesus Christus, waardeur God ons wêreld betree het om verlossing te bewerkstellig. Die spesifieke datum is van minder belang as die waarheid en die betekenis van wat ons herdenk: die geboorte van ons Verlosser. Dit is van kardinale belang dat Christusfees ’n tyd bly om Jesus Christus, die ware middelpunt van hierdie seisoen, te gedenk en te eer, eerder as om te verval in ‘n bloot kulturele of kommersiële gebeurtenis. Dit bied ‘n gulde geleentheid om na te dink oor God se onuitspreeklike gawe aan ons in die Here Christus Jesus .
Seën Groete!