Die Teologiese en Filosofiese Grondslag van die Nasionale Demokratiese Revolusie

Om die politieke filosofie van die African National Congress (ANC) te analiseer deur die lens van die Skrifte, vereis dat ons dieper kyk as bloot dag-tot-dag korrupsie of administratiewe verval. Ons moet die onderliggende wêreldbeskouing identifiseer wat die party dryf, naamlik die Nasionale Demokratiese Revolusie (NDR), en dit toets aan die Skrif. Die fundamentele dwaling lê in die verheffing van die staat en die party tot ‘n messiaanse status, ‘n konsep wat as Statisme bekend staan. In hierdie raamwerk word die staat nie gesien as ‘n dienaar van God om orde te handhaaf nie, maar as die primêre agent van menslike verlossing en voorsiening. Dit is ‘n direkte oortreding van die Eerste Gebod, aangesien dit die vertroue wat aan God verskuldig is, na ‘n sekulêre instelling verplaas. Die Bybel waarsku uitdruklik teen hierdie vertroue in menslike instellings in Psalm 146:3:
“Vertrou nie op prinse, op die mensekind by wie geen heil is nie.”
Die ANC se filosofie funksioneer dikwels as ‘n sekulêre godsdiens waar die politieke bevryding gelykgestel word aan eskatologiese verlossing, wat die transendente God vervang met ‘n immanente politieke utopie.