Inleiding: Die Historiese Stryd om die Suiwer Evangelie van Genade
Die leser word ten sterkste aangeraai om eerstens die video-aanbieding van Matt Mason op YouTube, getiteld “The Free Grace Gospel Exposed!! (It’s A Mockery Of God’s Grace)”, te kyk alvorens hierdie weerlegging oorweeg word. In sy aanbieding maak Mason die ongefundeerde en ernstige bewering dat diegene wat die Bybelse leer van Vrye Genade huldig, verkondig dat ‘n gelowige straffeloos in sonde kan voortleef sonder enige oortuiging of inspraak van die Heilige Gees. Dit is egter van kritieke belang om te let op die historiese en teologiese ironie van hierdie aanklag, aangesien Mason hiermee presies dieselfde beskuldiging opper as wat die wettiese kritici in die eerste eeu teen die Apostel Paulus se evangelie ingebring het. Paulus verwys spesifiek na hierdie lasterlike gerugte in Romeine 3:8 wanneer hy skryf:
“En moet ons nie liewer sê nie, soos ons gelaster word en soos sommige beweer dat ons sê: Laat ons die kwaad doen, sodat die goed daaruit kan voortkom? Hulle veroordeling is regverdig.”
Paulus was genoodsaak om die evangelie van genade teen hierdie spesifieke karikatuur te verdedig, soos duidelik blyk uit sy skrywe aan die Romeine. In Romeine 6:1 vra hy die retoriese vraag:
“Wat sal ons dan sê? Sal ons in die sonde bly, dat die genade meer kan word?”
Die blote feit dat Matt Mason die Vrye Genade-boodskap van wetteloosheid beskuldig, dien paradoksaal as ‘n bevestiging dat ons dieselfde radikale genadeboodskap as Paulus verkondig, aangesien ‘n evangelie wat op menslike werke of prestasie gebaseer is (Galasiërs 5:11), nooit so ‘n beskuldiging sou uitlok nie. Dit bly ons Godgegewe plig om die evangelie van God se onverdiende genade jaloers te bewaak (Judas 1:3) teen enige lering wat die volbragte werk van Christus met menslike heiligmaking of werke wil vermeng (Romeine 11:6; Galasiërs 3:1-3). In hierdie eerste artikel sal ons Mason se spesifieke definisies en bewerings in die bogenoemde video in diepte analiseer, en dit stelselmatig toets aan die hand van die Skrif se lering oor regverdiging deur geloof alleen (Romeine 4:4-5; Titus 3:5).