Die Historiese en Literêre Agtergrond van die Profesie

Die negende hoofstuk van Daniël begin met ‘n spesifieke tydsaanduiding en ‘n historiese verwysing wat krities is vir die korrekte verstaan van die profetiese tydlyn. Daniël, wat homself in die Babiloniese ballingskap bevind het, was besig met ‘n indringende studie van die geskrifte van die profeet Jeremia. Hy het tot die besef gekom dat die sewentig jaar van verwoesting vir Jerusalem, soos deur Jeremia voorspel, feitlik ten einde geloop het. Hierdie insig het hom gedryf tot ‘n intense tydperk van verootmoediging deur gebed, vas en korporatiewe skuldbelydenis namens sy volk. Terwyl hy nog in gebed was, het die engel Gabriël aan hom verskyn om aan hom goddelike insig te verleen aangaande die toekoms van Israel. Dit is noodsaaklik om te begryp dat die antwoord wat Daniël ontvang het, die onmiddellike herstel uit die ballingskap oorskry het; dit het ‘n veel breër tydsraamwerk ontsluit wat strek tot by die finale vestiging van die aardse Messiaanse Koninkryk. Die Hebreeuse term vir “weke” is shabua, wat letterlik “sewes” beteken. In hierdie spesifieke konteks verwys dit onteenseglik na “sewes van jare” (jaarweke), wat ‘n totale profetiese tydperk van 490 jaar daarstel. Dit is van uiterste belang dat die leser die illustrasie “Daniël se Sewentig Jaarweke” saam met hierdie artikel bestudeer.