Kategorie se argiewe: Valse leerstellings

Heilsweg, Valse leerstellings

Heerskappy-redding Ontbloot: ‘n Weerlegging van Matt Mason. Deel 1

Inleiding: Die Historiese Stryd om die Suiwer Evangelie van Genade

Die leser word ten sterkste aangeraai om eerstens die video-aanbieding van Matt Mason op YouTube, getiteld “The Free Grace Gospel Exposed!! (It’s A Mockery Of God’s Grace)”, te kyk alvorens hierdie weerlegging oorweeg word. In sy aanbieding maak Mason die ongefundeerde en ernstige bewering dat diegene wat die Bybelse leer van Vrye Genade huldig, verkondig dat ‘n gelowige straffeloos in sonde kan voortleef sonder enige oortuiging of inspraak van die Heilige Gees. Dit is egter van kritieke belang om te let op die historiese en teologiese ironie van hierdie aanklag, aangesien Mason hiermee presies dieselfde beskuldiging opper as wat die wettiese kritici in die eerste eeu teen die Apostel Paulus se evangelie ingebring het. Paulus verwys spesifiek na hierdie lasterlike gerugte in Romeine 3:8 wanneer hy skryf:
“En moet ons nie liewer sê nie, soos ons gelaster word en soos sommige beweer dat ons sê: Laat ons die kwaad doen, sodat die goed daaruit kan voortkom? Hulle veroordeling is regverdig.”

Paulus was genoodsaak om die evangelie van genade teen hierdie spesifieke karikatuur te verdedig, soos duidelik blyk uit sy skrywe aan die Romeine. In Romeine 6:1 vra hy die retoriese vraag:
“Wat sal ons dan sê? Sal ons in die sonde bly, dat die genade meer kan word?”
Die blote feit dat Matt Mason die Vrye Genade-boodskap van wetteloosheid beskuldig, dien paradoksaal as ‘n bevestiging dat ons dieselfde radikale genadeboodskap as Paulus verkondig, aangesien ‘n evangelie wat op menslike werke of prestasie gebaseer is (Galasiërs 5:11), nooit so ‘n beskuldiging sou uitlok nie. Dit bly ons Godgegewe plig om die evangelie van God se onverdiende genade jaloers te bewaak (Judas 1:3) teen enige lering wat die volbragte werk van Christus met menslike heiligmaking of werke wil vermeng (Romeine 11:6; Galasiërs 3:1-3). In hierdie eerste artikel sal ons Mason se spesifieke definisies en bewerings in die bogenoemde video in diepte analiseer, en dit stelselmatig toets aan die hand van die Skrif se lering oor regverdiging deur geloof alleen (Romeine 4:4-5; Titus 3:5).

Lees meer Heerskappy-redding Ontbloot: ‘n Weerlegging van Matt Mason. Deel 1 →
Valse leerstellings

Die “Sacred Name”-Beweging: ‘n Skriftuurlike Perspektief


Die moderne obsessie met die fonetiese uitspraak van Goddelike name, bekend as die “Sacred Name”-leerstelling, verteenwoordig ‘n teologiese stroming wat toenemend gewild raak binne groepe wat neig na Hebreeuse Wortels-teologie en wettisisme. Hierdie leerstelling beweer dat die gebruik van die Hebreeuse uitspraak van Jesus se naam (soos “Yahshua” of “Yeshua”) noodsaaklik is vir redding en ware aanbidding, en dat die Griekse naam “Jesus” (Iēsous) van heidense oorsprong is. Vanuit ‘n teologiese en taalkundige perspektief is hierdie standpunt egter onhoudbaar. Die fundamentele dwaling van hierdie siening lê in die verwerping van die geïnspireerde Griekse grondteks van die Nuwe Testament en die ondermyning van die leerstelling van goddelike inspirasie.

Die Gesag van die Griekse Nuwe Testament en Goddelike Inspirasie

Volgens 2 Timótheüs 3:16 is die hele Skrif deur God ingegee.
“Die hele Skrif is deur God ingegee en is nuttig tot lering, tot weerlegging, tot teregwysing, tot onderwysing in die geregtigheid,” (2 Timótheüs 3:16)
Die frase “deur God ingegee” is die vertaling van die Griekse woord theopneustos (God-geblaas). Dit bevestig dat die outeurskap van die Bybel primêr by God berus, alhoewel Hy menslike skrywers en hulle tale (Hebreeus, Aramees en Grieks) gebruik het. Dit is ‘n onomstootlike historiese en teologiese feit dat die Heilige Gees verkies het om die Nuwe Testamentiese openbaring in Koine-Grieks, die lingua franca of wêreldtaal van die eerste eeu, vas te lê. Die grondteks van die Ou Testament is in Hebreeus en Aramees geskryf, aangesien God dit so geïnspireer het. Hy het egter verkies om die Nuwe Testament in Koine-Grieks te laat skryf deur goddelike inspirasie. Indien die gebruik van die Griekse naam Ἰησοῦς (Iēsous) sonde was, of indien dit heidense konnotasies gedra het, sou die Heilige Gees onmoontlik hierdie spesifieke transliterasie in die heilige teks geïnspireer het.

Lees meer Die “Sacred Name”-Beweging: ‘n Skriftuurlike Perspektief →
Christelike Leerstellings, Valse leerstellings

Ontleding van Menorah Tabernakel en die Hebreeuse Wortels-dwaling


Inleiding: Die Soeke na Wortels en die Gevaar van die Wet

In die hedendaagse kerklike landskap is daar ‘n groeiende fassinasie met die Joodse agtergrond van die Christelike geloof. Dit is op sigself nie negatief nie; ‘n deeglike kennis van die Ou Testamentiese gebruike verryk ons begrip van die Messias. Ewenwel het daar vanuit hierdie belangstelling ‘n beweging ontstaan wat bekend staan as die “Hebreeuse Wortels-beweging” (Hebrew Roots Movement). ‘n Prominente figuur in hierdie kring, spesifiek binne die Suid-Afrikaanse konteks, is Frik Weideman van Menorah Tabernakel.

Hoewel die verklaarde doelwit van Frik Weideman is om die “verkeerde teologie van Egipte en Babilon” te sloop, toon ‘n indringende analise van sy leringe, boeke en preke dat hy ‘n teologiese sisteem verkondig wat die gelowige terugbring onder die juk van die Wet van Moses. Deur die lens die skrif alleen sal hierdie artikel aantoon dat Frik Weideman se leringe nie ‘n “dieper waarheid” is nie, maar ‘n herlewing van die dwaling wat die apostel Paulus in die brief aan die Galasiërs bestry het.

Die kernprobleem is drieledig:

1. Hermeneutiek: ‘n Allegoriese interpretasie van die Tabernakel instede van die Letterlik-Grammatikaal-Historiese Interpretasie.

2. Soteriologie: ‘n Vermenging van geloof en werke (wetsonderhouding) vir finale verlossing of “bruidstatus”.

3. Ekklesiologie: Die uitwissing van die onderskeid tussen Israel en die Kerk.

Lees meer Ontleding van Menorah Tabernakel en die Hebreeuse Wortels-dwaling →
Christelike Leerstellings, Valse leerstellings

Die Voorspoed Evangelie, ‘n Skriftuurlike Perspektief

Die Voorspoed Evangelie is dwaalleer en dit speel soos ‘n vloedgolf oor die belydende Christendom wat ernstige geestelike implikasies vir die aanhangers daarvan inhou. Rykdom en welvaart beklee basies die apeks van hulle teologiese sisteem en Christus is maar slegs ‘n middel tot die doel. Hulle fokus val op lidmaattal, nie op leerstellige suiwerheid nie, en daarom bemark hierdie mense hulself met soveel passie. Hulle lok mense met beloftes van genesing wat nooit werklik plaasvind nie. Verder lok hulle mense met beloftes van rykdom en dít is hoekom die skares na hul konferensies stroom.

Die Voorspoedsevangelie vereenselwig seën met materiële rykdom en gesondheid. Die Skrif wys egter daarop dat ware seën eerder in die gawe van die ewige lewe, die vergifnis van ons sondes en die meegaande vrede met God te vinde is.
Ef.1:Genade vir julle en vrede van God, onse Vader, en die Here Jesus Christus! 3 Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus wat ons geseën het met alle geestelike seëninge in die hemele in Christus,”
Voorstanders van die Voorspoedsevangelie fokus op tydelike, materiële voorspoed. Geestelike seëninge daarenteen, is ewig van aard en van veel groter belang. In hierdie opsig bevorder die voorstanders van die Voorspoed Evangelie ‘n charismatiese, egosentriese en narsistiese vorm van godsdiensbeoefening. Ware geloof beteken nie dat ons God vir persoonlike gewin moet manipuleer nie. Die essensie van ware geloof is om op God te vertrou, ongeag die omstandighede waarin ons onsself mag bevind.

Lees meer Die Voorspoed Evangelie, ‘n Skriftuurlike Perspektief →
Geestelike Oorlogvoering, Valse leerstellings

Gaan die Wegraping op 23 en 24 September 2025 plaasvind?

Ek sit nou en luister na Izak Du Plessis se YouTube kanaal genaamd Nuuspod waartydens die bekende sanger Danie Botha die bewering maak dat God aan hom geopenbaar het dat die wegraping op 23 en 24 September hierdie jaar (2025) gaan plaasvind. Ek moet dit net vooraf stel dat ek geensins Danie Botha se motiewe in hierdie artikel in twyfel trek nie, maar ek glo hy maak buite-Bybelse openbarings wat baie van sy volgelinge gaan ontnugter en hulle geloof ‘n ernstige knou gaan gee. As gelowiges verwag God van ons om alles wat aan ons verkondig word met die skrifte te vergelyk, om seker te maak dat wat dit wat aan ons verkondig word wel van Hom afkomstig is. (Hand.17:11) Ons word ook gemaan om die woord van God reg te interpreteer.
2Tim.2:15 “Lê jou daarop toe om jou beproef voor God te stel as ‘n werker wat hom nie hoef te skaam nie, wat die woord van die waarheid reg sny.”

Lees meer Gaan die Wegraping op 23 en 24 September 2025 plaasvind? →
Christelike Leerstellings, Heilsweg, Valse leerstellings

Vers-vir-vers-studie van Mattheus 7:15–23 en wolwe in skaapsklere

Met hierdie studie sal ons ‘n vers-vir-vers-studie van Mattheus 7:15–23 doen om te demonstreer hoe belangrik dit is om die Bybel binne die korrekte kontekstuele raamwerk te verklaar om sodoende ‘n korrekte gevolgtrekking te bereik. Dit is God se wil dat ons Sy woord korrek vertolk, en om hierdie rede moet ons altyd daarna streef om Hom in hierdie opsig te eerbiedig.
2Tim.2:15 “Lê jou daarop toe om jou beproef voor God te stel as ‘n werker wat hom nie hoef te skaam nie, wat die woord van die waarheid reg sny.”
Onthou, mense se siele is op die spel en daar is baie wolwe in die belydende Christendom.

Ek gaan eers die hele teksgedeelte hier aanhaal en dit dan vers vir vers bespreek.
Matt.7:15 “Maar pas op vir die valse profete wat in skaapsklere na julle kom en van binne roofsugtige wolwe is. 16 Aan hulle vrugte sal julle hulle ken. ‘n Mens pluk tog nie druiwe van dorings of vye van distels nie! 17 So dra elke goeie boom goeie vrugte; maar ‘n slegte boom dra slegte vrugte. 18 ‘n Goeie boom kan geen slegte vrugte dra nie, en ‘n slegte boom ook geen goeie vrugte nie. 19 Elke boom wat nie goeie vrugte dra nie, word uitgekap en in die vuur gegooi. 20 So sal julle hulle dan aan hul vrugte ken. 21 Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is. 22 Baie sal in daardie dag vir My sê: Here, Here, het ons nie in u Naam geprofeteer en in u Naam duiwels uitgedrywe en in u Naam baie kragte gedoen nie?23 En dan sal Ek aan hulle sê: Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van My, julle wat die ongeregtigheid werk!

Lees meer Vers-vir-vers-studie van Mattheus 7:15–23 en wolwe in skaapsklere →
Christelike leefwyse, Christelike Leerstellings, Valse leerstellings

Die Ewige Sekuriteit van die Gelowige vs die Volharding van die Heiliges


Daar bestaan groot verwarring onder gelowiges tussen die leerstelling van die Die Ewige Sekuriteit van die Gelowige (ook bekend as die Bewaring van die Heiliges) en die leerstelling van die Volharding van die Heiliges. Die twee leerstellings is nie dieselfde nie en is ook nie met mekaar versoenbaar nie. Met die skryf van hierdie artikel sal daar gepoog word om enige verdere misverstande t.o.v. hierdie verskillende teologiese leerstellings uit die weg te ruim.

Calvinisme (gereformeerde teologie) En Hulle Leerstelling van Volharding

Calvinisme (gereformeerde teologie) leer dat, aangesien die mens totaal verdorwe is, slegs die onvoorwaardelik uitverkorenes Christus se versoening en onweerstaanbare genade ontvang. Die verlostes, sowel as die uitverkorenes het dus geen sê in die saak nie en hulle wilsbesluite (wil) speel geen rol in die keuse van hulle verlossing nie. Volgens Calvinisme beskik die mens nie oor ‘n vrye wil om die evangelie te glo of te verwerp nie. In kort beteken dit dat God in Sy raadsbesluit kies om slegs sekere mense te red en die res los Hy om verlore te gaan. God gee dus slegs aan diegene wat Hy uitverkies het om te verlos die geloof om te glo en by implikasie weerhou Hy dit van diegene wat Hy nie tot verlossing uitverkies het nie. Die geloof wat die uitverkorenes ontvang, verseker ook dat hulle tot die einde van hulle lewens toe sal volhard. Eenvoudig gestel, hierdie siening leer dat ‘n ware Christen in geloof en goeie werke sal voortgaan tot die dood – en indien nie, was hulle nooit werklik gered nie. Die leser word ten sterkste aangeraai om die artikels “Wil God almal verlos”, asook “Die Proponente van werkheiligheid se herdefiniëring van geloof” vir ‘n meer in diepte studie aangaande hierdie onderwerpe te lees.

Lees meer Die Ewige Sekuriteit van die Gelowige vs die Volharding van die Heiliges →
Christelike Leerstellings, Valse leerstellings, Vraag en antwoord

Die wet van nie-teenstrydigheid en die ewige lewe

Vraag: Een van my kinders het op ‘n stadium die evangelie soos wat jy dit op jou webtuiste geplaas het geglo. Hy het daarna ook ‘n tydlank Jesus as ‘n dissipel gevolg, maar het in tussentyd net soos Demas in wie wêreld teruggeval. Hy lewe nie meer as ‘n dissipel van Christus nie maar jaag eerder rykdom en genot na. Ek is baie bekommerd oor hom en wil nie hê dat hy verlore gaan nie. Ons predikant het gesê dat my kind verlore sal gaan indien hy in daardie toestand tot sterwe kom. Hy het Joh.3:18 aangehaal om sy bewering te staaf. Ek het boonop ook op ‘n ander webtuiste gelees dat ‘n wedergebore persoon wel die ewige lewe kan verloor. Ek hoor graag jou opinie.

Antwoord: Ek het ‘n soortgelyke gesprek met ‘n vriend van my gehad en ek glo daar is baie mense wat met dieselfde vraagstuk as jy worstel. Hierdie vraag kom veral onder Gereformeerde Calvinisme voor, wie beweer dat indien ‘n persoon nie tot die einde van sy lewe bly glo nie, hy nooit in die eerste plek werklik geglo het nie. Die skrifte, asook die tweede wet van logika, naamlik die wet van nie-teenstrydigheid verklaar egter onomwonde dat indien jou kind die evangelie op ‘n punt in tyd geglo het, dan het hy die ewige lewe as ewige besitting en kan nooit verlore gaan nie. Hy het God se woord daarvoor. Mense wat glo dat ‘n gelowige wel verlore kan gaan (Armenianisme) weerspreek ook die skrifte en die wet van nie-teenstrydigheid.

Lees meer Die wet van nie-teenstrydigheid en die ewige lewe →
Christelike Leerstellings, Sabbatdag, Valse leerstellings

Sewendedag Adventiste Kerk, ‘n Skriftuurlike Perspektief. Deel 4

Omrede die Sewendedag Adventiste Kerk nie ‘n skriftuurlike onderskeid tussen die Kerk en Israel tref nie maak hulle die fout deur om fasette wat slegs vir die Dispensasie van die Wet gegeld het met die fasette wat slegs vir die Dispensasie van die Kerk/Genade geld te vermeng. Daarbenewens maak hulle nie van gesonde beginsels van eksegese gebruik om hulle leerstelling oor eindtydse gebeure (eskatologie) te bepaal nie, en verdraai sodoende die Bybelse leerstelling van eindtydse gebeure wat die leerstelling van Israel as God se verbondsvolk insluit. So ontneem hulle, hulle lidmate van een van die duidelikste tekens dat ons die einde van die Kerk Dispensasie vinnig nader en maak dit vir hulle moeilik om die gebeure wat ons nou rondom Israel (en die wêreld) waarneem korrek te interpreteer. Die hervestiging van Israel in hulle land, waar hulle die verskriklike oordele van die Verdrukking afwag, en waarna hulle weer as volk met God versoen sal word, word sodoende heeltemal deur die Sewendedag Adventiste geïgnoreer. Omrede Sewendedag Adventiste verkeerdelik die kerk met die volk Israel vereenselwig gee dit daartoe aanleiding dat hulle die Wet van Moses, wat sabbatsonderhouding insluit, met die Wet van Christus verwar en kyk sodoende die feit die Here Jesus Christus ons Sabbatsrus is heeltemal mis. Die Sewendedag Adventiste se hele leerstelling van Saterdag sabbatsonderhouding is dus op totaal verkeerde aanname gebaseer omrede hulle verkondig dat die kerk ‘n voortsetting van Israel is. Die leser word ten sterkste aangeraai om die artikel “Het die Kerk die volk Israel as God se Verbondsvolk vervang?” sorgvuldig deur te lees, waar daar vanuit die skrifte bewys word dat die Kerk nie Israel is nie, maar eerder ‘n hele nuwe entiteit is wat op pinksterdag ontstaan het. Die leser word ook aangeraai om die artikel “ Die Sabbatdag Kontroversie” te lees waarin ook baie belangrike inligting te vinde is en wat nie noodwendig in hierdie artikel herhaal sal word nie.

Lees meer Sewendedag Adventiste Kerk, ‘n Skriftuurlike Perspektief. Deel 4 →
Christelike Leerstellings, Valse leerstellings

Sewendedag Adventiste Kerk, ‘n Skriftuurlike perspektief. Deel 3

Sewendedag Adventiste, net soos die Jehova Getuies, verkondig die dwaalleerstelling van sieleslaap en uiteindelike totale uitwissing van alle ongeredde mense. (annihilationiste/uitwissingsgesindes). Hulle glo nie dat ongelowiges vir ewig in ‘n bewustelike toestand van smart in die poel van vuur sal deurbring nie, maar eerder dat hulle heeltemal vernietig sal word. Hulle maak daarop aanspraak dat die betekenis van “siel” (Hebreeus “nephesh”) na die hele mens as ‘n onskeibare eenheid verwys en dat ‘n mens se siel nie bewustelik apart van sy fisiese liggaam kan bly voortbestaan nie. Sewendedag Adventiste glo dus dat God die mens nie met ‘n nie-stoflike faset (gees en siel) geskape het wat apart van sy stoflike liggaam voortbestaan nie. Volgens hulle is die hele persoon (sy stoflike, asook sy nie-stoflike fasette) ‘n lewende siel. Die persoon wat tot sterwe gekom het lê dus onbewustelik in die graf. Hulle gebruik byvoorbeeld Genesis 2:7 wat kontekstueel na die hele menslike wese, insluitende sy fisiese aspek verwys, om hulle leerstelling te regverdig, naamlik:
Gen.2:7 “En die HERE God het die mens geformeer uit die stof van die aarde en in sy neus die asem van die lewe geblaas. So het dan die mens ‘n lewende siel geword.”
In hierdie opsig wend hulle die term “siel” kontekstueel korrek aan, deurdat die term lewende “siel” in hierdie konteks die hele mens, naamlik sy stoflike, sowel as sy nie-stoflike aspekte insluit. Maar dan maak hulle hulleself aan bewustelike ongeoorloofde identiteitsoordrag skuldig, deurdat hulle hierdie spesifieke betekenis vir die term “siel” na alle gevalle waar die term “siel” in die Bybel voorkom oor te dra sonder om die spesifieke konteks waarin die term “siel” in voorkom in ag te neem.

Lees meer Sewendedag Adventiste Kerk, ‘n Skriftuurlike perspektief. Deel 3 →