Spreuke 24:17 “As jou vyand val, verheug jou nie; en as hy struikel, laat jou hart nie juig nie, 24:18 dat die HERE dit nie sien en dit miskien verkeerd is in sy oë en Hy sy toorn van hom afwend nie.”
Hoe dikwels sien mens sommer die lekker op mense se gesigte, as iemand wat hulle nie van hou nie struikel, of in die moeilikheid kom. Al verdien hulle dit, mag ons as Christene nie lekker kry as ons vyande gestraf of teenspoed beleef nie. Dit wys maar net dat die Heilige Gees ons nie beheer nie en daar skort dus iets in ons geestelike lewens, naamlik heiligmaking. Ons moet ook weet, dat om so iets te doen, sonde in God se oë is en soos enige sonde moet dit bely en laat staan word. Indien ons nie hierdie sonde bely en laat staan nie mag die Here dalk besluit om ons ook te tugtig. Soms vat dit jare maar wees verseker, dat sonde wat nie bely en laat staan word nie, nooit ongestraf sal bly nie. (Dit geld veral vir gelowiges wat God se tugtiging te wagte kan wees omrede God al Sy kinders tugtig sodat hulle Sy heiligheid op aarde aan ander kan reflekteer.) Het die Here Jesus Christus ons dan nie beveel om ons vyande lief te hê nie? Het Hy nie ons nie beveel om ons vyande, wat ons vervloek, te seën nie? Dit is ‘n verskriklike mistasting (en sonde) om lekker te kry wanneer enige iemand, insluitende ons vyande, struikel of hulleself in moeilike omstandighede bevind.
Gelykenis van die Skat
Mat 13:44: “Verder is die koninkryk van die hemele soos ‘n skat wat verborge is in die saailand, wat ‘n man kry en wegsteek; en uit blydskap daaroor gaan hy en verkoop alles wat hy het, en koop daardie saailand.”
Teologiese Konteks en Interpretasie
Hierdie gelykenis, saam met die gelykenisse van die pêrel en die visnet, word vanuit ‘n hemelse perspektief aangebied. Dit fokus op die bestaan van ‘n gelowige oorblyfsel uit die Joodse volk gedurende twee spesifieke tydperke: die tyd toe Jesus fisies op aarde was, en die toekomstige tydperk net na die kerk-dispensasie (die Groot Verdrukking).
Die Identifikasie van die Simbole:
- Die Man: Soos reeds gesien in die gelykenis van die onkruid, is die man Jesus Christus.
- Die Saailand: Dit verteenwoordig die wêreld (Mat. 13:38).
- Die Skat: Dit is die nageslag van Jakob (Israel). Die Skrif bevestig dit in Psalm 135:4: “Want die HERE het Jakob vir Hom uitverkies, Israel as sy eiendom.” (Sien ook Eksodus 19:5).
Israel versus die Kerk
Dit is krities om te verstaan dat die skat na die volk Israel verwys en nie na die Kerk nie. Om Israel met die Kerk te vervang, is vervangingsteologie, wat ‘n onbybelse leerstelling is. Die Kerk en Israel is twee afsonderlike entiteite met verskillende funksies in God se raadsplan. Terwyl die skat op Israel dui, handel die gelykenis van die pêrel hoofsaaklik oor die Kerk.
(Lees asb. die artikel: Het die Kerk die volk Israel, as God se verbondsvolk, vervang?)
Die Verborge Skat en die Versoening
Die skat is in die saailand “verborge”. Dit dui op die gelowige oorblyfsel van Israel wat onder die nasies verstrooi is — veral na die verwoesting van Jerusalem in 70 n.C. — maar wat steeds deur God geken word. Jesus is die Man wat die skat vind en “alles verkoop” om die saailand te koop. Dit beteken dat Hy aan die kruis met Sy lewe betaal het om die hele wêreld vry te koop, sodat Hy Sy eiendom (die skat) kan opeis.
2 Kor 5:19: “naamlik dat God in Christus die wêreld met Homself versoen het deur hulle hul misdade nie toe te reken nie…”
1 Joh 2:2: “En Hy is ‘n versoening vir ons sondes, en nie alleen vir ons s’n nie, maar ook vir dié van die hele wêreld.”
Die Toekomstige Openbaring
Die gelowige Jode bly tans “versteek” in die wêreld, maar die Here sal hulle versamel en aan die nasies bekend maak wanneer Hy Sy koninkryk op aarde vestig na die Verdrukking. Intussen is Hy besig om Sy Bruid (die Kerk) te versamel, wat Hy voor die oordeel met die Wegraping sal wegneem.
Alles uit Genade
‘n Belangrike soteriologiese punt is dat die skat (die gelowige Jode) niks betaal nie. Dit het Christus alles gekos, maar vir die sondaar is dit ‘n vrye geskenk. Dit beklemtoon die leer van Vrye Genade: die mens kan nie sy eie heil uitwerk nie, maar ontvang dit slegs deur geloof. Wedergeboorte vind plaas wanneer ‘n persoon die Evangelie verstaan en glo.
Mag ons altyd dankbaar bly vir die prys wat aan die kruis betaal is. Christus het duidelik onderskei tussen die skat (Israel) en die pêrel (die Kerk) sodat ons Sy plan vir die eeue reg kan verstaan.
(Lees asb. die artikel: Het die Kerk die volk Israel, as God se verbondsvolk, vervang?)
Seëngroete
Esau en Ons
Die Gebed van Isak en die Onvrugbaarheid van Rebekka
Gen 25:21: “En Isak het die HERE gesmeek met die oog op sy vrou, want sy was onvrugbaar; en die HERE het hom verhoor, sodat sy vrou Rebekka swanger geword het.”
Hier kan ons ‘n waardevolle les by Isak leer. In teenstelling met Abraham en Sara, wat sake in eie hande geneem het (met die geboorte van Ismael), het Isak sy probleem na die Here geneem en gewag op God se tydsberekening. Die gevolge van Abraham se gebrek aan geloof word vandag nog weerspieël in die voortdurende vyandigheid van Ismael se nageslag (die Arabiese volke) teenoor die land Israel. Om sonder God se leiding op te tree, kan langdurige en pynlike gevolge hê.
Jesus en die Koperslang
Soos ek in ‘n vorige artikel gemeld het, is die studie van tipologie in die Ou Testament een van die mees verrykende vorme van Bybelstudie. Die Ou Testament is ryk aan “tipes” wat soos pêrels in die teks opgesluit lê. Die hele Bybel — nie net die Nuwe Testament nie — openbaar Jesus Christus aan die mensdom. Daarom is dit noodsaaklik om die hele Skrif te bestudeer, anders loop ons ryk geestelike seëninge mis. Soos die bekende gesegde lui: “Die Ou Testament is die Nuwe Testament in versteekte vorm, en die Nuwe Testament is die Ou Testament in geopenbaarde vorm.”
Die Historiese Konteks: Numeri 21
Kom ons beskou die geskiedkundige gebeure tydens Israel se woestynreis:
Núm 21:4-9: “Toe trek hulle van die berg Hor af weg op pad na die Skelfsee om die land Edom om te trek; maar die siel van die volk het op die pad ongeduldig geword. En die volk het teen God en teen Moses gespreek: Waarom het U ons uit Egipte laat optrek om in die woestyn te sterwe? Want daar is geen brood en geen water nie, en ons siel walg van die ellendige kos. Toe stuur die HERE giftige slange onder die volk wat die volk gebyt het; en baie mense uit Israel het gesterwe. En die volk het na Moses gekom en gesê: Ons het gesondig dat ons teen die HERE en teen u gespreek het. Bid tot die HERE, dat Hy die slange van ons wegneem. En Moses het vir die volk gebid. Daarop sê die HERE aan Moses: Maak vir jou ‘n giftige slang en sit dit op ‘n paal; dan sal elkeen wat gebyt is en daarna kyk, lewe. Toe het Moses ‘n koperslang gemaak en dit op ‘n paal gesit: en as ‘n slang iemand gebyt het en hy kyk na die koperslang, het hy in die lewe gebly.”
Die Tipologiese Betekenis
Die slange verteenwoordig die sonde, waardeur die hele mensdom “gebyt” is.
Rom 5:12: “Daarom, soos deur een mens die sonde in die wêreld ingekom het en deur die sonde die dood, en so die dood tot alle mense deurgedring het, omdat almal gesondig het.”
Daar is geen mens wat nie gesondig het nie; ons is almal deur die sonde vergiftig en daarom geestelik dood. Die Bybel beskryf die dood nie as annihilasie (gehele uitwissing) nie, maar as skeiding. Wanneer ‘n mens sterf, sterf slegs die liggaam, terwyl die gees en siel bewustelik voortbestaan — óf in die teenwoordigheid van God, óf in die hel, geskei van God (Lukas 16:19-31).
Die koperslang is ‘n tipe van Jesus Christus, wat in ons plek ‘n sondeoffer geword het. Elkeen wat in geloof na Hom kyk, word regverdig verklaar en ontvang die ewige lewe as ‘n vrye geskenk.
2 Kor 5:21: “Want Hy het Hom wat geen sonde geken het nie, sonde vir ons gemaak, sodat ons kan word geregtigheid van God in Hom.”
Let wel: Die Skrif leer nie dat Christus self sondig geword het nie, maar dat Hy ‘n sondeoffer gemaak is deurdat ons sondes op Hom gelê is. Die Vader het Jesus Christus in ons plek gestraf. Vanuit ‘n regstegniese oogpunt (die beginsel teen dubbele vervolging) kan die Vader ons nie weer straf as Hy Christus reeds in ons plek gestraf het nie.
Christus se eie verklaring
Jesus self het hierdie historiese gebeurtenis gebruik om Sy missie te verduidelik:
Joh 3:14-15: “En soos Moses die slang in die woestyn verhoog het, so moet die Seun van die mens verhoog word, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê.”
As God het die Here Jesus ons sondes op Homself geneem. Die koperslang simboliseer die oordeel oor die sonde wat op Christus gelê is. Deur geloof in Hom vind die mens, wat dood was in die sonde, die lewe. Dit is die omvang van God se liefde (Johannes 3:16). Hoe verskriklik moes dit nie vir die sondelose Seun gewees het om die skeiding van die Vader te ervaar nie? Daar was egter geen ander wyse waarop God die regverdige oordeel oor die sonde kon voltrek en die mens terselfdertyd kon red nie.
Die Universele Uitnodiging
Net soos elke Israeliet deur geloof na die koperslang moes kyk om gesond te word, so sal enige persoon wat in geloof na Jesus Christus kyk, die ewige lewe ontvang.
Joh 12:32: “En Ek, as Ek van die aarde verhoog word, sal almal na My toe trek.”
Die Here trek alle mense, maar nie almal reageer in geloof nie. Diegene wat die aanbod verwerp, is verantwoordelik vir hulle eie verlore toestand. Die uitnodiging is universeel:
Opn 22:17: “En die Gees en die bruid sê: Kom! En laat hom wat hoor, sê: Kom! En laat hom wat dors het, kom; en laat hom wat wil, die water van die lewe neem, verniet.”
Praktiese Toepassing: Vertroue bo Murmuring
In moeilike tye moet ons ons versoeke deur gebed na die Here neem in plaas van om moed te verloor of te murmureer.
Filip.4:6: “Wees oor niks besorg nie, maar laat julle begeertes in alles deur gebed en smeking met danksegging bekend word by God.”
Daar is ‘n groot verskil tussen om jou hart voor die Here uit te stort (soos Dawid in die Psalms) en om teen Hom te murmureer. Murmuring openbaar ondankbaarheid en ‘n gebrek aan geloof, terwyl gelowige gebed erken dat Hy ‘n goeie Vader is wat die beste vir Sy kinders wil hê. Soms vra ons dinge wat tot ons nadeel sal strek, en dan moet ons God dank vir ‘n “nee”. Dikwels kla ons “met ‘n witbrood onder die arm” — ‘n vorm van selfsug wat ons moet bely.
Psa 33:18: “Kyk, die oog van die HERE is op die wat Hom vrees, op die wat op sy goedertierenheid wag.” 1 Tim 6:8: “Maar as ons voedsel en klere het, moet ons daarmee vergenoeg wees.” 1 Pet 5:7: “Werp al julle bekommernis op Hom, want Hy sorg vir julle.”
Laat ons leer om oomblik tot oomblik op die Here te vertrou, in die vaste wete dat Hy presies weet wat ons nodig het.
Seëngroete.
Keuses
Die Keuse tussen Lig en Duisternis
Dit is waarlik verblydend om ‘n outobiografie van ‘n sendeling of ‘n ander dienskneg van God te lees; om te sien hoe so ‘n persoon die goeie nuus van die Evangelie verkondig het en hoe hulle deur geloof selfs die onmoontlikste struikelblokke oorkom het. Dit is inspirerend om van hulle hoogte- sowel as laagtepunte te lees, en te sien hoe die Here hulle deur alle moeilike tye onderskraag het. Dit bemoedig mens en herinner ons dat daar wel mense is wat God werklik op Sy Woord neem en te midde van ‘n bose wêreld in Hom glo.
Ons lees ook van gelowiges wat hulle lewens opgeoffer het om die Evangelie aan ander te bring, sodat hulle hoorders nie verlore hoef te gaan nie. Wat ‘n voorbeeld van toewyding en geloof! Sulke verhale gee mens moed om voort te stry in diens van God – wat immers ons opdrag is. Ons het egter die keuse: gaan ons die Here glo en gehoorsaam wat Hy ons beveel, of gaan ons ongehoorsaam wees?
Ek wil spesifiek gesels oor wat gebeur wanneer ons die wêreld – en dus indirek die duiwel – kies en deur hom verlei word. Ons almal het keuses om te maak en ons sal persoonlik vir daardie keuses verantwoordelik gehou word. Beskou die eerste foto hierbo. ‘n Mens kan maklik dink dat hierdie vroue eenvoudige sendelinge is wat hulle lewens aan die Evangelie toegewy het. Dit is egter nie die geval nie. Hulle was almal wagte in die Stutthof-konsentrasiekamp tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die meeste is ter dood veroordeel nadat hulle skuldig bevind is aan misdade teen die mensdom. Daar word selfs beweer dat een van die dokters in die kamp seep van slagoffers se liggaamsvet gemaak het. Ek sal nie al die skokkende misdade hier opnoem nie, aangesien dit sensitiewe lesers mag ontstel en nie die hoofdoel van hierdie artikel is nie. Ek sal egter ‘n paar skakels onderaan plaas vir diegene wat meer hieroor wil lees.
Wat ek wil beklemtoon, is dat ons as wesens wat na die beeld van God geskape is (Imago Dei), morele keuses kan uitoefen en dus oor ‘n vrye wil beskik. Om te beweer dat die mens se verstand na die sondeval dermate verduister is dat hy nie meer tussen reg en verkeerd kan kies nie, is vals en sou God indirek die skepper van boosheid maak. Die Bybel stel dit duidelik dat God lig is en dat daar geen duisternis in Hom is nie. Dus kan God geen aandeel in boosheid hê nie!
1 Johannes 1:5: “En dit is die verkondiging wat ons van Hom gehoor het en aan julle verkondig: God is lig, en geen duisternis is in Hom nie.”
God versoek ook niemand met die kwaad nie:
Jakobus 1:13-15: “Laat niemand, as hy in versoeking kom, sê: Ek word deur God versoek nie. Want God kan deur die kwaad nie versoek word nie, en self versoek Hy niemand nie. Maar elkeen word versoek as hy deur sy eie begeerlikheid weggesleep en verlok word. Daarna, as die begeerlikheid ontvang het, baar dit sonde; en as die sonde tot volle ontwikkeling gekom het, bring dit die dood voort.”
Wat is sonde en waar kom dit vandaan? Sonde is enige daad wat teen God se geopenbaarde wil gepleeg word. As Skepper het God die reg om reëls neer te lê en gehoorsaamheid van Sy skepsels te verwag. Hy doen dit uit liefde, want net Hy ken die mens ten volle en weet wat tot ons beswil is. Die gebooie is ‘n openbaring van God se karakter. Omdat ons na Sy gelykenis geskape is, verwag Hy dat ons Sy karaktereienskappe sal reflekteer. Ons het egter dikwels gekies om die duiwel te glo en hom te gehoorsaam – sekerlik die hartseerste keuse wat die mensdom nog gemaak het.
Baie mense verwyt die Here vir die lyding op aarde omdat Hy dit sou toelaat. Die antwoord is egter eenvoudig: Vir God om mense te skep wat Hom werklik kan liefhê, moes Hy hulle met ‘n vrye wil beklee. Sonder ‘n vrye wil sou ons bloot “robotte” gewees het wat geprogrammeer is om liefde te betoon. Ware liefde vereis die vryheid om te kies. Dus moes God die mens die opsie gee om Hom lief te hê of te verwerp. Wanneer ‘n persoon dus kies om boos op te tree, is dit nie God wat die boosheid bewerk nie, maar die mens se eie keuse. Die mensdom moet die skuld vir die boosheid op aarde voor eie deur lê.
Sou God die mens se wil wegneem bloot omdat hy boos handel, sou God onregverdig wees. Waarom sou Hy die geleentheid tot ewige seëninge ontneem aan diegene wat wel die Evangelie in geloof aanvaar, net omdat ander kies om dit te verwerp? Sonder vrye wil sou God die mens nooit moreel verantwoordelik kon hou nie. Dit is die mens se rebellie – gedryf deur gierigheid, liefdeloosheid en hoogmoed – wat veroorsaak dat mense mekaar verskeur. Sonde en swaarkry is die gevolg van die mens se opstand teen God.
Dink net hoe die wêreld sou lyk indien die mensdom God se Wil uitgevoer het! Ongelukkig is dit nie die geval nie, en dinge sal toenemend vererger namate die mens God verder verwerp. Dit het by Adam en Eva begin en duur vandag voort.
Jakobus 4:1-4: “Waarvandaan kom oorloë en vegterye onder julle? Kom hulle nie hiervandaan, van julle welluste wat in julle lede stryd voer nie? Julle begeer en julle het nie… Wie dan ‘n vriend van die wêreld wil wees, word ‘n vyand van God.”
Die Bybel waarsku dat sake sal versleg totdat die Here self ingryp:
2 Timoteus 3:13: “Maar goddelose mense en bedrieërs sal voortgaan van kwaad tot erger, hulle wat verlei en verlei word.”
Markus 13:20: “En as die Here dié dae nie verkort het nie, sou geen vlees gered word nie…”
Voordat ons oordeel oor die kampwagte uitspreek, moet ons onsself ondersoek. Is ons nie ook dikwels skuldig aan sonde, dalk net in ‘n ander vorm nie? Dink aan ons gedagtewêreld.
Romeine 1:29-32: “…hulle is vervul met allerhande ongeregtigheid… mense wat al ken hulle die verordening van God goed… dié dinge nie alleen self doen nie, maar ook hulle goedkeuring skenk aan die wat dit doen.”
Beskryf hierdie gedeelte ons nie ook nie? Magsmisbruik kom voor op alle vlakke van die samelewing. Verdien ons nie ook die dood nie? As ek na my eie verlede kyk, verdien ek niks minder nie – alles weens keuses wat ek vrywillig gemaak het. Die Here oordeel die hart; Hy beskou ‘n bose begeerte net so ernstig as die daad self (Mattheus 5:28).
Ons moenie soos Barábbas wees nie. Hy het vrygegaan omdat Jesus in sy plek gesterf het, maar hy het waarskynlik voortgegaan in sy ou leefwyse. Christus het nie gesterf sodat ons in sonde kan voortgaan nie, maar sodat ons daarvan bevry kan word. (Lees asb. die artikels “Drie fases van verlossing”, asook “Heiligmaking op grond van genade deur geloof” vir meer besonderhede.)
1 Petrus 2:16: “…as vrymense en nie asof julle die vryheid het as ‘n dekmantel vir die boosheid nie, maar as diensknegte van God.”
2 Petrus 2:19-22: “…want waar ‘n mens deur oorwin is, daarvan het hy ook ‘n slaaf geword… Die hond het omgedraai na sy eie uitbraaksel…”
Ons keuses moet meer as bloot lippetaal wees.
Lukas 6:46: “En wat noem julle My: Here, Here! en doen nie wat Ek sê nie?”
Jakobus 2:14-17: “Wat baat dit, my broeders, as iemand sê dat hy die geloof het, maar hy het nie die werke nie? Dié geloof kan hom tog nie red nie? … Net so is ook die geloof, as dit geen werke het nie, in sigself dood.”
Hoe lyk die voetspore wat ons agterlaat? Is ons lewens besaai met “geestelike lyke” weens belastering en selfsug? Reflekteer ons die Here Jesus, of is ons lewens soos geestelike konsentrasiekampe vol doodsheid? (Lees asb. die artikel “Sewe verskillende vorms van dood in die Bybel”).
Galasiërs 6:7: “Moenie dwaal nie; God laat Hom nie bespot nie; want net wat die mens saai, dit sal hy ook maai.”
Ons moet ons in geloof vereenselwig met Jesus se dood. In tye van versoeking moet ons op Christus fokus en vertrou op die instaatstellende krag van die Heilige Gees.
Romeine 6:3-4: “Of weet julle nie dat ons almal wat in Christus Jesus gedoop is, in sy dood gedoop is nie? …sodat ons ook so in ‘n nuwe lewe kan wandel.”
Kom ons wandel as kinders van die lig. Ons vyand, die duiwel, loop rond soos ‘n brullende leeu (1 Petrus 5:8). Ons moet waak, bid en die volle wapenrusting van God aantrek (Efesiërs 6:11). Ons almal het keuses om te maak, en ons sal verantwoording doen.
Seën Groete.
Om hierdie artikel te skryf was vir my ‘n moeilike ondervinding, omrede ek baie oor die afskuwelikhede wat daar in die konsentrasiekampe van die tweede wêreldoorlog gepleeg was, moes oplees. Ek het ook tot die gevolgtrekking gekom, dat ek nie beter as enige van daardie mense is nie en dat ek maklik ook so sou optree. Ek kan net die Here dank dat Hy my verlos het en besig is met heiligmaking in my lewe en my sodoende verlos van die houvas wat sonde op my lewe na wedergeboorte het. ‘n Persoon waardeer net werklik wat vryheid is, indien daardie persoon eers bevry is van die sondes wat oor hom geheers het. Ek kan daarvan getuig en dank die Here daarvoor. Ek het egter nog ‘n ver pad om te loop.
Groete
Vic
Hier is ‘n paar skakels wat ek gelees het.
Herta Oberheuser
Female guards in Nazi concentration camps
Stutthof concentration camp
Soap made from human corpses
Rudolf Spanner
Gerda Steinhoff
Wanda Klaff
Jenny-Wanda Barkmann
Ewa Paradies
Elisabeth Becker
Vertrou op die Here
Spreuke 3:5: “Vertrou op die HERE met jou hele hart en steun nie op jou eie insig nie.”
Ag, hoeveel keer moes ek nie al op die harde manier leer om nie op my eie insig staat te maak nie, maar eerder op God se wysheid te vertrou. Kom ons kyk hoe koning Dawid op God se insig staat gemaak het en daarna geseëvier het (1 Samuel 17:4–54). Ons almal ken die geskiedenis van Dawid en hoe hy Goliat verslaan het. Ons moet egter dieper delf en vasstel hoe Dawid geredeneer het om ‘n volledige prentjie te kry van wat werklik gebeur het.
Straatkinders
Lukas 18:15–16: “En hulle het ook die klein kindertjies na Hom gebring, sodat Hy hulle kon aanraak; en toe die dissipels dit sien, het hulle hul bestraf. Maar Jesus het hulle na Hom geroep en gesê: Laat die kindertjies na My toe kom en verhinder hulle nie, want aan sulkes behoort die koninkryk van God.”
Hoe mooi illustreer Jesus Christus nie Sy liefde in die bostaande teksgedeelte nie. Dit is egter maklik om ons eie kinders lief te hê, maar toon ons dieselfde liefde aan die kinders op straat? Mens kan nie beweer dat jy kinders liefhet as jy nie ook vir straatkinders liefde kan bewys nie. Jesus Christus was lief vir almal en het niemand weggewys nie; daarom kan ons ook nie een van hulle ignoreer nie. Hoe moes ons, in ons sondes en hoogmoed, nie vir God gelyk het nie? Tog het Hy uit pure liefde aarde toe gekom om vir ons sondes aan die kruis te sterf—en dit terwyl ons nog sondaars was.
Romeine 5:8: “…maar God bewys sy liefde tot ons daarin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.”
Jesus self het ons beveel om almal lief te hê, selfs ons vyande (Luk. 6:35). Om Jesus se voorbeeld en direkte opdrag te verontagsaam, is ’n daad van doelbewuste ongehoorsaamheid, ongeag hoe “Christelik” ons mag dink ons is. Is dit nie dalk ook ’n rede waarom ons gebede soms onbeantwoord bly nie?
Die Gelykenis van die Suurdeeg
Mat 13:33 “‘n Ander gelykenis het Hy hulle vertel: Die koninkryk van die hemele is soos suurdeeg wat ‘n vrou neem en in drie mate meel inwerk totdat dit heeltemal ingesuur is. 13:34 Al hierdie dinge het Jesus deur gelykenisse vir die skare gesê, en sonder gelykenis het Hy vir hulle niks gesê nie;”
Opmerking: Hierdie is seker een van die gelykenisse wat in die meeste gevalle verkeerd geïnterpreteer word, omrede die kardinale reëls van Bybel uitleg nie hier nagekom word nie. Die eerste reël is dat mens moet toelaat dat Skrif, Skrif uitlê. ‘n Ander reël is dat waar ‘n woord simbolies as iets beskrywend van iets anders in die Bybel gebruik word, dieselfde woord regdeur die Bybel as simbolies van dieselfde onderwerp of voorwerp geïnterpreteer moet word. Laat ek verduidelik. Lees meer Die Gelykenis van die Suurdeeg
Die Here roep almal
Vraag: Wat het die Here met die volgende stelling bedoel?
Johannes 6:44 “Niemand kan na My toe kom as die Vader wat My gestuur het, hom nie trek nie; en Ek sal hom opwek in die laaste dag.”
Beteken dit dat die Vader sekere mense nie na Jesus sal trek om gered te word nie? Hoekom roep ek die Here dan aan as Hy klaar oor my lot besluit het?
Antwoord: Hierdie stelling wat Jesus gemaak kan nogal baie angstigheid by mense skep. Hoe kan mens dan seker wees dat die Vader iemand in die eerste plek getrek het? Dit wil ook dan voorkom asof net seker mense getrek word om dan gered te word. Die probleem kom wanneer die mens sy teologie op die Bybel afdwing en nie toelaat dat die Bybel die persoon se teologie vorm nie. Kom ek verduidelik. Lees meer Die Here roep almal
Gelykenis van Die Mosterdsaad
Mat 13:31 ‘n Ander gelykenis het Hy hulle voorgehou en gesê: Die koninkryk van die hemele is soos ‘n mosterdsaad wat ‘n man neem en in sy land saai; wat wel die kleinste is van al die soorte saad, maar as dit gegroei het, groter is as die groentesoorte en ‘n boom word, sodat die voëls van die hemel kom en nes maak in sy takke.
Opmerking: Onthou ons het weer hier met ‘n gelykenis te doen waar die Here aan Sy dissipels wil verduidelik hoe die tydperk tussen Sy hemelvaart en wederkoms gaan verloop. Let op, dat dit die tydperk tussen Sy eerste en wederkoms is, en nie net die dispensasie van genade nie (Kerk Dispensasie). Dus, sluit dit die tydperk vanaf Sy hemelvaart tot en met Sy wederkoms, na afloop van die Groot Verdrukking, in wanneer Jesus Sy voete op die aarde (die Olyfberg) sal neersit. Mosterdsaad is ‘n baie klein saad tipe, maar wanneer dit gesaai word en opgroei, word dit ‘n groot bos. Dit is egter opvallend dat daar ‘n onnatuurlike mate van groei plaasvind, aangesien die Here sê dat dit ‘n boom word. dus is daar ‘n onnatuurlike groot groeiproses. Omrede die Here Sy punt duidelik wou oordra, lê Hy klem op die onnatuurlike groei van die boom, wat eintlik net ‘n bos moes wees. Lees meer Gelykenis van Die Mosterdsaad