Is dit verkeerd om Christusfees op 25 Desember te vier?

Vraag: Goeie dag Vicus,

Ek hoop en glo dit gaan goed met jou.

Laat my eerstens toe om jou te bedank vir die insiggewende artikels wat jy op jou webtuiste “dieskrifte.org” deel, deur die leiding van die Heilige Gees. Ek besoek die webtuiste gereeld en het by meer as een geleentheid, oortuiging en bevestiging ontvang uit ‘n artikel op een of ander kwel vraag wat by my op gekom het. Gister 25 Desember 2025 het ek jou artikel oor “Christusfees Boodskap: Christus ons Bloedverwant-Losser” gelees, en is bemoedig met die lees daarvan asook die teks gedeeltes wat jy aangehaal het uit die skrif.

Graag wil ek die volgende video skakel met jou deel as jy tyd het om daarna te kyk, indien moontlik vir my jou opinie daaroor kan gee. Die skakel van die video is deur my suster op haar Whattsapp status gedeel, rondom Kersfees; https://youtu.be/hKlNkHpZdtM?

Geseënde dag vir jou.

Groete,

Antwoord: Dit is ‘n kritiese vraagstuk wat dikwels tot grootskaalse verwarring lei. Ek verkies om kersfees Christusfees te noem wat die fokus op die Here Jesus Christus plaas. Ek verstaan egter wat jou vraag bedoel. Na my mening is pastoor Frik Weideman van Menorah Tabernakel ‘n eksponent van die Hebreeuse Wortel-dwaalleer. Hulle identifiseer hulle hulself as ‘n “Messiaanse Pinkster-bediening” wat die onderhouding van die Torah, die Sabbat en die Joodse feeste (soos die Pesach/Pasga) as noodsaaklik vir die gelowige se wandel beskou. Menorah Tabernakel verklaar dat die “hele Bybel van Genesis tot Openbaring op elkeen van ons van toepassing is.” Dit is ‘n ernstige hermeneutiese fout. Hoewel die hele Bybel vir ons is (as lering), is die hele Bybel nie aan ons (as die Kerk) geskryf nie. Ek sal binnekort ‘n artikel op die webtuiste publiseer waarin hul leerstellings in die lig van die Skrif geanaliseer word. Na voltooiing sal ek dit beskikbaar stel sodat ander gelowiges eweneens gewaarsku kan word.

Baie mense beweer dat ‘n mens nie Christusfees op 25 Desember mag vier nie, aangesien dit tradisioneel ‘n heidense feesdag was. Hierdie individue ontsien dikwels geen moeite om te demonstreer hoe goddeloos die heidene se optrede tydens hierdie feesdae was nie (wat inderdaad die geval was). ‘n Mens kan egter nie hierdie feit gebruik om Christene te verbied om Christus se geboorte op hierdie spesifieke dag te herdenk bloot omdat dit moontlik heidense wortels of assosiasies het nie. Indien ‘n mens hierdie redenering konsekwent sou toepas, sou dit beteken dat Christene op geen dag van die week God sou kon aanbid of dit as ‘n Christelike feesdag sou kon vier nie, aangesien byna elke dag histories met een of ander vorm van afgodery geassosieer sou kon word. Elke dag van die week is byvoorbeeld na die een of ander afgod vernoem.

Lees meer Is dit verkeerd om Christusfees op 25 Desember te vier?

Wêreldse vs. Bybelse Geskiedsfilosofie: ‘n Skriftuurlike Perspektief

‘n Boodskap vir die nuwejaar. Die studie van die geskiedenis is nie bloot die memorisering van datums en gebeure nie; dit is die soeke na betekenis. Die fundamentele vraag is: Het die geskiedenis ‘n doel, of is dit ‘n toevallige sameloop van omstandighede? Die dominante sekulêre filosofieë raam menslike gebeure deur immanente oorsake en menslike agentskap. Hierteenoor hermodelleer die Bybelse filosofie die geskiedenis as lineêr, voorsienig en teleologies (doelgerig) — georden volgens God se geopenbaarde raadsplan en volvoer in Christus.

Hieronder bestudeer en vergelyk ons die sekulêre (wêreldse) beskouing met die Bybelse (God-gesentreerde) beskouing.

Lees meer Wêreldse vs. Bybelse Geskiedsfilosofie: ‘n Skriftuurlike Perspektief

Van Skaduwee tot Werklikheid: Christus ons Ware Sabbat.


1. Inleiding: Die Mens se Ewige Soeke na Rus

Die vraag oor hoe Christus as die Christen se Sabbat dien, nooi ons uit om die verhouding tussen die Ou Testamentiese Sabbat en die Nuwe Verbond in Christus te ondersoek. Vir eeue lank was die Sabbat die groot teken van die verbond tussen God en Israel — ‘n weeklikse herinnering dat God geskep het en dat die mens moes rus van sy arbeid. In baie kringe het hierdie gawe van rus egter verander in ‘n las van wettisisme, ‘n toets van redding waaroor mense stry en oordeel.

Maar wanneer ons die bladsye van die Nuwe Testament omblaai, sien ons hoe die fokus verskuif van ‘n “wanneer” na ‘n “Wie”. Die skaduwee van die wet wyk voor die werklikheid van Christus. Om die ware Sabbat te verstaan, moet ons verby die kalender kyk en die Kruis raaksien, waar die finale “Dit is volbring” vir ons ‘n rus verseker het wat geen eie werke ooit kon verdien nie. In hierdie artikel verken ons die oorgang van die wetlike onderhouding onder die Ou Verbond (die Mosaïese Wet) na die geestelike vervulling in die Nuwe Verbond. Ons sal ontdek hoe God se genade, en nie streng reëls nie, nou ons verhouding met Hom definieer.

Lees meer Van Skaduwee tot Werklikheid: Christus ons Ware Sabbat.

Christusfees Boodskap: Christus ons Bloedverwant-Losser


Ons leef in ‘n wêreld wat dikwels gekenmerk word deur chaos, onsekerheid en ‘n gejaag na wind. Wanneer ons aan die einde van ‘n jaar kom, is daar dikwels ‘n kollektiewe sug van uitputting. Ons kyk na die nuusopskrifte, ons kyk na die onrus in die Midde-Ooste—spesifiek rondom Israel—, ons eie land en ons kyk na ons eie persoonlike uitdagings.

Die vraag wat dikwels onwillekeurig by mense opkom, is: “Waar is God in dit alles? Het Hy vergeet? Waarom neem Hy so lank?”

Dit is presies die emosies wat voor Christus se eerste koms in Israel geheers het. Vir 400 jaar was daar geen profeet nie. Die hemel was stil. Die volk het gesug onder die harde hand van die Romeinse Ryk. Hulle het gewag op die Messias, maar dit het gevoel asof God se horlosie gaan staan het. Maar ons moet weet, God is nooit laat nie. Hy is nooit haastig nie. Hy is altyd presies op tyd.

Lees meer Christusfees Boodskap: Christus ons Bloedverwant-Losser

Die Uniekheid en Beëindiging van die Apostoliese Amp

Vraag: Kan jy vir my vanuit die Bybel verduidelik of daar vandag nog die werklike amp van apostels is? Ek hoor gereeld van mense wat beweer dat hulle apostels is, maar ek vind dit vreemd omdat ek nie daarmee grootgeword het nie.

Antwoord: Baie goeie vraag. Volgens ‘n streng Bybelse interpretasie bestaan die amp van apostel, in die tegniese Nuwe-Testamentiese sin, nie meer vandag nie. Die oorspronklike apostelskap was ‘n unieke, eenmalige bediening wat ten doel gehad het om die Christelike kerk te vestig. Die redes hiervoor is as volg:

Lees meer Die Uniekheid en Beëindiging van die Apostoliese Amp

Die Wet van Christus: ‘n Skriftuurlike Oorsig


Daar heers steeds groot onsekerheid oor die Wet van Christus waaronder die Kerk gedurende hierdie Dispensasie moet funksioneer. Hierdie artikel sal ‘n skriftuurlike oorsig van die Wet van Christus aan die leser bied, met die bede dat dit onduidelikhede sal uitskakel en tot ‘n dieper begrip sal lei.

Definisie: Die Wet van Christus, soos verwoord in Galásiërs 6:2, verwys na die etiese en morele standaard en lewensreël wat van Christene verwag word om na te volg. Hierdie standaard is gesentreer op liefde en onderlinge ondersteuning en die dra van mekaar se laste, eerder as op die Mosaïese Wet. Galásiërs 6:2 verwys na die etiese standaard van die wet van Christus.
Gal.6:2 “Dra mekaar se laste en vervul so die wet van Christus.”

Lees meer Die Wet van Christus: ‘n Skriftuurlike Oorsig

God se Lank Pad: Die Doel Agter die Wag

Ons almal ken daardie oomblikke van frustrasie wanneer ons gebede lank neem om verhoor te word, veral as ons oortuig is dat ons versoeke binne God se wil is.
1Joh.5:14 En dit is die vrymoedigheid wat ons teenoor Hom het, dat Hy ons verhoor as ons iets vra volgens sy wil.
Dit lei ons tot die kernvraag: Waarom lei Hy ons op die lang pad? Die antwoord is duidelik: God gebruik dikwels die lang pad, want dit vorm karakter en geestelike groei wat die kortpad uitsluit. Hierdie reis is egter nie ‘n poging om onsself te bewys nie. Inteendeel, niks daarvan gaan oor die verdien van Sy guns nie, maar bloot om Sy wysheid en getrouheid te leer ken. Hierna volg ‘n paar skrifgebaseerde redes hiervoor.

Lees meer God se Lank Pad: Die Doel Agter die Wag

Christus het die Voorverdrukking-Wegraping Verkondig


Die Bo-vertrek Rede (ook bekend as die Bo-vertreksrede of Afskeidsrede) verwys na ‘n gedeelte van Jesus Christus se onderrig wat opgeteken is in die Evangelie volgens Johannes, hoofstukke 13 tot 17. Hierdie afskeidsboodskap staan bekend as die Bo-vertrek Redes omdat dit gelewer is in die boonste kamer waar Jesus en sy apostels vergader het. Teen die tyd van die lering was net elf dissipels teenwoordig, aangesien Judas – wat ‘n ongelowige was – reeds weg is om Hom te gaan verraai. Hierdie afskeidsrede is uitsonderlik, want Jesus het dit net vir sy gelowige volgelinge — die elf dissipels wat oorgebly het — gegee, en nie vir die publiek of vir diegene wat nie geglo het nie. Die belangrikheid van die Bo-vertrek Redes is daarin geleë dat dit die kern of grondslag vorm vir die leerstellings wat vir die Dispensasie van die Kerk (of Kerk-tydperk) sou geld, wat op die punt was om aan te breek. Die doel was dat Jesus sy dissipels sou toerus vir die belangrike rol wat hulle tydens die aanvang van die Kerk Dispensasie sou vervul, ‘n bedeling wat amptelik met Pinkster sou begin. Die Bo-vertrek Redes bring waarhede aan die lig wat nog nooit voorheen bekend gemaak is nie. Die fokus val spesifiek op die dissipels se veranderde posisie, besittinge, voorregte en verantwoordelikhede binne die Kerk Dispensasie. Gevolglik het die Here Jesus Christus Sy dissipels toegerus vir hul fundamentele rol as leiers (apostels) in die Kerk wat amptelik op Pinksterdag sou begin. Die Bo-vertrek Redes moet onderskei word van die Christus se rede op die Olyfberg (soos opgeteken in Mattheus 24 en 25); daardie lering is op die Olyfberg gegee en het oor Israel se toekomstige herstel gehandel.

Lees meer Christus het die Voorverdrukking-Wegraping Verkondig

Die Onvoltooide Reformasie: Bybelse Steun vir Voortgesette Hervorming

Die Protestantse Hervormers (Luther, Calvyn, Zwingli, Tyndale, asook ander Hervormers) het monumentale deurbrake bewerkstellig in die herstel van kern-Bybelse waarhede. Dit het veral gegaan oor Christologie (die persoon en werk van Christus) en Soteriologie (die verlossing/saligheid), wat saamgevat word in die Vyf Solas, naamlik: Sola Scriptura (die Skrif alleen), Sola Fide (geloof alleen), Sola Gratia (genade alleen), Solus Christus (Christus alleen), en Soli Deo Gloria (en aan God alleen die eer). Die Reformasie se teologiese hervorming was egter onvoltooid, sodat verskeie ernstige Rooms-Katolieke doktrinale dwalings bly voortbestaan en vandag steeds die moderne Kerk beïnvloed.

Kernargumente vir ‘n Onvolledige Reformasie:

1. Gebrek aan Konsekwentheid: Hulle het egter hul letterlike grammatikaal-historiese uitlegmetode selektief toegepas en dit nie ten volle op alle gebiede van die Skrif toegepas nie, veral nie op eskatologie (die studie van die eindtye) en ekklesiologie (die leer van die kerk) nie. Hulle het eerder die Augustynse Amillennialistiese raamwerk en die allegoriese uitleg behou wat sedert die 4de eeu dominant was. Hulle het dus foutiewelik en dikwels ‘n allegoriese of ‘vergeestelikende’ interpretasie behou in gebiede soos eskatologie (eindtye) en Ou-Testamentiese profesieë wat op Israel betrekking het. Die onvolledige breuk met die allegoriese uitleg het veroorsaak dat hulle siening oor God se Koninkryk en toekomstige profesie versluier is deur vergeesteliking en simboliek, en nie ooreengestem het met ‘n streng letterlike, opeenvolgende openbaring van eindtydgebeurtenisse nie.

Lees meer Die Onvoltooide Reformasie: Bybelse Steun vir Voortgesette Hervorming

Die Kategorisering van die Mens, ‘n Skriftuurlike Perspektief

Ons moet die woord van God korrek verklaar, sodat ons God se goedkeuring kan wegdra en ons onsself nie hoef te skaam wanneer ons eendag voor Hom staan nie.
2Tim.2:15 “Lê jou daarop toe om jou beproef voor God te stel as ‘n werker wat hom nie hoef te skaam nie, wat die woord van die waarheid reg sny.”
Hierdie beginsel geld ook ten opsigte van die Bybelse kategorisering van die mensdom. Die Bybel verdeel die mensdom in twee hoofkategorieë, naamlik ongelowiges en gelowiges. Nieteenstaande hierdie feit onderskei die Apostel Paulus gelowiges—persone wat reeds wedergebore is—verder in drie duidelike klasse of tipes Christene, en bied so ‘n meer genuanseerde beskrywing. Hierdie indeling help ons om die geestelike volwassenheid en groei van gelowiges binne die korrekte kontekstuele Bybelse raamwerk te verstaan.

Lees meer Die Kategorisering van die Mens, ‘n Skriftuurlike Perspektief

Wat sê die Skrifte