In die lewe van die gelowige is daar min dinge so kragtig, maar terselfdertyd so misleidend, as die gevoel dat mens “deur die Gees gelei word.” Dit is ’n ervaring wat dikwels gepaard gaan met groot emosionele intensiteit en ’n onwrikbare oortuiging. Tog leer die Skrif ons dat opregtheid nie ’n waarborg vir die waarheid is nie (Spreuke 14:12). ’n Persoon kan met sy hele hart oortuig wees dat hy deur die Heilige Gees gelei word, maar in werklikheid opreg verkeerd wees (Jeremia 17:9, 1 Johannes 4:1). Hierdie paradoks – die kombinasie van uiterste opregtheid en fundamentele dwaling – is een van die grootste uitdagings vir die kerk deur die eeue heen (Matteus 7:22-23).

Om hierdie kwessie te verstaan, moet ons terugkeer na die fundament van ons geloof: die evangelie van God se vrye genade alleen, deur geloof alleen, in Christus alleen (Romeine 3:24, Efesiërs 2:8-9, Galasiërs 2:16).