Soos ons in deel een van hierdie reeks gesien het, kan niemand geestelik wees sonder om eers wedergebore te word nie (1 Kor. 2:14). ‘n Mens ontvang hierdie geestelike lewe wanneer die Heilige Gees jou wederbaar op die oomblik dat jy in Jesus as Verlosser glo (Joh. 3:3-8; Joh. 1:12-13; Tit. 3:5; 1 Pet. 1:3, 23). Sonder die wedergeboorte het ‘n mens nie die Gees van God nie, behoort jy nie aan God nie (Rom. 8:9) en kan jy dus ook nie geestelik leef nie (Gal. 5:16, 25).
Geestelike volwassenheid, daarenteen, vereis geestelike groei. Net soos wat ‘n mens in die fisiese wêreld as ‘n baba gebore word, word iemand as ‘n geestelike baba gebore wanneer hy die evangelie glo en wedergebore word. Alle ware Christene begin as geestelike babas (1 Kor. 3:1-2; 1 Pet. 2:2). Dit is normaal, maar om geestelik onvolwasse te bly, is nie. God verwag van sy kinders om tot geestelike volwassenheid te groei deur die werk van die Heilige Gees, terwyl hulle getrou gesonde Bybelse leringe inneem en daarvolgens leef (Joh. 16:13; Gal. 5:16; Ef. 5:18; Kol. 3:16).
Hoewel geestelikheid en geestelike volwassenheid nou verwant is, is dit twee verskillende dinge. ’n Nuwe gelowige kan op ’n spesifieke oomblik geestelik wees as hy hom deur die Heilige Gees laat lei en volgens die Woord wandel (Gal. 5:16; Ef. 5:18). Hy is egter nog nie geestelik volwasse nie, want volwassenheid vereis tyd en groei.
Wedergeboorte is dus ‘n eenmalige gebeurtenis op ‘n spesifieke punt in tyd tydens die glo van die evangelie van genade (Efe. 2:8-9; Tit. 3:5), terwyl geestelike volwassenheid ‘n lewenslange proses van heiligmaking is (2 Pet. 3:18; Fil. 3:12-14). Ons het ook gesien dat ‘n gelowige tragies genoeg vleeslik en onvolwasse kan bly as hy nie die Woord van God onder leiding van die Gees toepas nie (1 Kor. 3:1-3; Heb. 5:12-14; Jak. 1:22-25). Dit bring ons by die praktiese vraag: Wat kenmerk ‘n geestelik volwasse gelowige?
Die Sewe Onmisbare Kenmerke van Geestelike Volwassenheid
Wanneer ons die hele Nuwe-Testamentiese openbaring deur ‘n letterlik-grammatikaal-historiese lens ontleed, vind ons dat geestelike volwassenheid manifesteer in duidelike, meetbare eienskappe. Volwassenheid is nie ‘n geheimsinnige, ongrypbare gevoel nie; dit is ‘n sigbare en praktiese werklikheid.
1. Skriftuurlike Onderskeidingsvermoë en Leerstellige Stabiliteit
Een van die mees prominente kenmerke van ‘n volwasse gelowige is die vermoë om tussen waarheid en dwaling te onderskei (Hebreërs 5:14). Soos goddelike waarheid in die Gees van die gelowige opgebou en toegepas word (Johannes 16:13), ontwikkel hy ‘n leerstellige raamwerk waarmee hy alle idees, filosofieë, versoekings en lewensbesluite beoordeel (Kolossense 2:8; 1 Thessalonicense 5:21).
In Efesiërs 4:13-14 beskryf Paulus die doel van die kerk se opbouwerk: “totdat ons almal kom tot die eenheid van die geloof en van die kennis van die Seun van God, tot ‘n volwasse man, tot die mate van die volle grootte van Christus; sodat ons nie meer kinders sou wees nie wat soos golwe geslinger en heen en weer gedryf word deur elke wind van lering, deur die bedrieëry van die mense, deur sluheid om listiglik tot dwaling te bring;”. Die onvolwasse gelowige is soos ‘n bootjie sonder anker op ‘n stormagtige see. Hy word maklik meegesleep deur die nuutste teologiese giere, populêre kultuur se opinies of emosionele manipulasie.
Die volwasse gelowige, daarteenoor, weet wat hy glo en waarom hy dit glo, omdat hy die Skrif noukeurig bestudeer het (2 Timótheüs 2:15; 3:16-17). ‘n Mens se kennis en perspektiewe verdiep en verbreed wanneer hy geestelik volwasse word (1 Korintiërs 13:11; 2 Petrus 3:18). Werklike geestelike volwassenheid kombineer hierdie leerstellige onwankelbaarheid met ‘n diep nederigheid en die bereidwilligheid om deur die Woord gekorrigeer te word (Spreuke 9:9; 2 Timótheüs 3:16).
2. Ontwikkelde Christelike Karakter en die Vrug van die Gees
Geestelike volwassenheid produseer ‘n kenmerkende Christelike karakter (Romeine 12:2; 2 Korintiërs 3:18). Dit gaan nie bloot oor die opgaar van Bybelkennis nie; dit gaan oor die transformasie van karakter (Jakobus 1:22-25). Die Bybel noem hierdie uitkoms die vrug van die Gees. In Galasiërs 5:22-23 lees ons: “Maar die vrug van die Gees is liefde, blydskap, vrede, lankmoedigheid, vriendelikheid, goedheid, getrouheid, sagmoedigheid, selfbeheersing. Teen sulke dinge is die wet nie.” (Die Wet waarna Paulus hier verwys is die Wet van Christus) (Galasiërs 5:22-23; 6:2).
Die volwasse gelowige toon toenemend nederigheid eerder as trots (Jakobus 4:6; 1 Petrus 5:5), genade eerder as vergelding (Romeine 12:17-19; Efesiërs 4:32), geduld eerder as impulsiewe woede (Spreuke 14:29; Jakobus 1:19), en selfbeheersing eerder as ‘n verslawing aan sy eie emosies of vleeslike begeertes (Titus 2:11-12; 1 Petrus 2:11). Paulus skryf in Filippense 2:3-4: “Moenie iets doen uit selfsug of uit ydele eer nie, maar in nederigheid moet die een die ander hoër ag as homself. Julle moet nie elkeen na sy eie belange omsien nie, maar elkeen ook na die ander s’n.” (Filippense 2:3-4) En in Kolossense 3:12-13: “Beklee julle dan, as uitverkorenes van God, heiliges en geliefdes, met innerlike ontferming, goedertierenheid, nederigheid, sagmoedigheid, lankmoedigheid. Verdra mekaar en vergewe mekaar as die een teen die ander ‘n klag het; soos Christus julle vergeef het, so moet julle ook doen.” (Kolossense 3:12-13)
Kennis sonder karakter produseer slegs opgeblasenheid (1 Korintiërs 8:1). Geestelike volwassenheid word sigbaar wanneer teologie die gelowige se deugde en daaglikse optrede hervorm (Matteus 7:20; Jakobus 2:18).
3. Onwankelbare Stabiliteit onder Druk en Beproewings
Nog ‘n deurslaggewende toets van geestelike volwassenheid is hoe ‘n gelowige onder spanning, druk en lyding reageer (1 Petrus 1:6-7). Die onvolwasse Christen raak paniekbevange, beskuldig God of ander mense, of verval in moedeloosheid sodra omstandighede teëspoed bring (Eksodus 14:10-12; 1 Konings 19:3-4). Die geestelik volwasse gelowige beleef wel deeglik menslike emosies, maar sy emosies word toenemend beheers deur sy Bybelse denke (Romeine 12:2; 2 Korintiërs 10:5).
Jakobus skryf in Jakobus 1:2-4: “Ag dit louter vreugde, my broeders, wanneer julle in allerhande versoekinge val, omdat julle weet dat die beproewing van julle geloof lydsaamheid bewerk. Maar die lydsaamheid moet tot volle verwerkliking kom, sodat julle volmaak en sonder gebrek kan wees en in niks kortkom nie.” (Jakobus 1:2-4) Paulus getuig van hierdie geestelike stabiliteit in Filippense 4:11-13: “Nie dat ek dit uit gebrek sê nie, want ek het geleer om vergenoeg te wees met die omstandighede waarin ek is. Ek weet om verneder te word, ek weet ook om oorvloed te hê; in elke opsig en in alle dinge is ek onderrig: om versadig te word sowel as om honger te ly, om oorvloed te hê sowel as om gebrek te ly. Ek is tot alles in staat deur Christus wat my krag gee.” (Filippense 4:11-13)
Een van die hoofkenmerke van geestelike volwassenheid is die vermoë om te volhard — selfs in die aangesig van teëspoed (Romeine 5:3-4; Hebreërs 12:1-3). God laat dikwels probleme in ons lewens toe om ons geloof in Hom te versterk (1 Petrus 5:10). As jou geloof nie op die proef gestel en versterk word nie, sal dit vinnig begin verswak (Matteus 13:20-21).
4. Die Nuwe-Testamentiese Hantering van Sonde en Mislukking
Geestelike volwassenheid beteken nie sondelose perfeksie in hierdie aardse lewe nie (Jakobus 3:2; 1 Konings 8:46). Enige teologie wat beweer dat ‘n Christen ‘n staat van totale sondeloosheid op aarde kan bereik, strook nie met die Skrif nie (Spreuke 20:9; Prediker 7:20). 1 Johannes 1:8 en 1:10 stel dit kategories: “As ons sê dat ons geen sonde het nie, mislei ons onsself en die waarheid is nie in ons nie… As ons sê dat ons nie gesondig het nie, dan maak ons Hom tot ‘n leuenaar en is sy woord nie in ons nie.” (1 Johannes 1:8, 10)
Die verskil tussen ‘n geestelik onvolwasse en ‘n volwasse gelowige lê in hoe hulle reageer wanneer hulle wel in sonde val (Spreuke 28:13). Die onvolwasse Christen rasionaliseer sy gedrag, blameer omstandighede of ander mense (Genesis 3:12-13), word verdedigend, of bly vir lang tydperke in ‘n vleeslike toestand vasgevang (1 Korintiërs 3:1-3). Die volwasse gelowige, daarteenoor, aanvaar onmiddellik volle verantwoordelikheid vir sy optrede (2 Samuel 12:13; Psalm 51:5) en maak gebruik van God se genadige voorsiening vir die herstel van gemeenskap (koinonia) (Hebreërs 4:16). 1 Johannes 1:9 gee die goddelike protokol vir die gelowige: “As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig.” (1 Johannes 1:9)
Dit is noodsaaklik om te verstaan dat belydenis — homologeo, om saam met God te stem oor ons sonde — nie ons posisionele redding herstel nie (Romeine 8:1; Efesiërs 1:7; 2:8-9), aangesien ons vir ewig kinders van God bly op grond van geloof alleen (Johannes 1:12; 10:28-29), maar wel ons familiegemeenskap met die Vader (1 Johannes 1:3, 6-7). Geestelike Volwassenheid beteken dat ‘n gelowige sonde vinnig herken, dit eerlik teenoor God bely, en onmiddellik terugkeer na ‘n wandel deur die Gees (Galasiërs 5:16, 25). Niemand bereik volkome Christus-gelykvormigheid op aarde nie (1 Johannes 3:2), maar deur heiligmaking kan ‘n gelowige wel vorder tot ‘n duidelike, herkenbare vlak van geestelike volwassenheid (1 Thessalonicense 4:3; 2 Petrus 3:18). Paulus self het ontken dat hy reeds volmaak was, maar hy was beslis volwasse en het doelgerig na verdere groei gestreef (Filippense 3:12-14) (Filippense 3:12-14).
5. Beheersing van die Tong en Emosies
‘n Baie praktiese en deurslaggewende maatstaf van volwassenheid is die beheer wat ‘n persoon oor sy spraak en sy emosionele reaksies uitoefen (Spreuke 21:23; Efesiërs 4:29). Jakobus gee hierdie direkte opdrag in Jakobus 1:19: “So dan, my geliefde broeders, elke mens moet gou wees om te hoor, stadig om te praat, stadig om toornig te word.” (Jakobus 1:19) Later in dieselfde brief maak Jakobus hierdie treffende stelling in Jakobus 3:2: “Want ons almal struikel dikwels. As iemand in woorde nie struikel nie, is hy ‘n volmaakte man, in staat om ook die hele liggaam in toom te hou.” (Jakobus 3:2)
‘n Geestelik onvolwasse gelowige praat impulsief (Spreuke 29:20), reageer uit emosionele drif (Spreuke 16:32), skinder (Spreuke 16:28; 26:20), roem op homself (Spreuke 27:2), neem wraak wanneer hy beledig word (Romeine 12:19), en laat toe dat woede sy kommunikasie dikteer (Efesiërs 4:31). Die volwasse gelowige beoefen selfbeheersing (Galasiërs 5:22-23; 2 Petrus 1:5-6) omdat die Woord van God sy denke beheer voordat sy emosies in woorde of dade oorgaan (Psalm 119:11; 2 Korintiërs 10:5). Dit beteken nie dat ‘n volwasse Christen nooit kwaad word (Efesiërs 4:26) of nooit ‘n valse lering met fermheid konfronteer nie (Titus 1:9, 13; Judas 1:3), maar sy reaksies word geregeer deur waarheid en liefde (Efesiërs 4:15) eerder as deur persoonlike frustrasie of vleeslike drif (Galasiërs 5:19-21).
6. Gehoorsaamheid, Diensbaarheid en die Korrekte Gebruik van Christelike Vryheid
Nog ‘n belangrike kenmerk van geestelike volwassenheid is konsekwente gehoorsaamheid (1 Johannes 2:3-5; 1 Petrus 1:14) en die wyse toepassing van die Skrif in die daaglikse lewe (Spreuke 3:5-6; Matteus 7:24). Jakobus waarsku ernstig in Jakobus 1:22: “En word daders van die woord en nie net hoorders wat julleself bedrieg nie.”
Geestelik volwasse gelowiges vorder verby blote akademiese kennis van Bybelse beginsels (1 Korintiërs 8:1b). Hulle pas dit vaardig toe op hul huwelik (Efesiërs 5:21-33), werk (Kolossense 3:23-24), finansies (1 Timótheüs 6:17-19), seksualiteit (1 Thessalonicense 4:3-5), pyn (2 Korintiërs 12:9-10), verhoudings (Romeine 12:18) en persoonlike besluite (Spreuke 4:26-27). Hulle herken hul geestelike gawes en gebruik dit onbaatsugtig tot opbou van die liggaam van Christus (Romeine 12:3-8; 1 Petrus 4:10) (Romeine 12:3-8; 1 Petrus 4:10). Hulle dien getrou sonder om erkenning te eis (Matteus 6:1-4; Galasiërs 6:9), aanvaar korreksie met dankbaarheid (Spreuke 12:1; 15:31-32), en vervul hul pligte selfs wanneer hul emosionele motivering laag is (2 Timótheüs 4:2, 5).
Daarbenewens bied Christelike vryheid ‘n deurslaggewende toets (Galasiërs 5:13). Gelowiges mag verskillende vlakke van begrip hê oor dinge wat sedelik neutraal is (soos die eet van sekere kosse of die onderhouding van sekere dae, soos bespreek in Romeine 14:1-6) (Romeine 14:1-6). Paulus waarsku in 1 Korintiërs 8:1a: “Die kennis maak opgeblase, maar die liefde stig.”
Die onvolwasse Christen dring voortdurend aan op sy “regte” en sy vryheid, sonder om in ag te neem hoe sy optrede ‘n swakker broeder mag beïnvloed (1 Korintiërs 8:9-12). Die volwasse gelowige verstaan sy vryheid in Christus, maar hy beperk dit gewilliglik wanneer die geestelike welsyn van ‘n medegelowige dit vereis (Romeine 14:13, 21; 1 Korintiërs 9:19). Sy vraag is nie bloot: “Is ek vry om dit te doen?” nie, maar eerder: “Sal dit God verheerlik en my broeder opbou?” Soos Paulus skryf in 1 Korintiërs 10:23-24 en 31: “Alles is my geoorloof, maar nie alles is nuttig nie; alles is my geoorloof, maar nie alles stig nie. Laat niemand sy eie voordeel soek nie, maar elkeen die voordeel van ‘n ander…Of julle dan eet of drink of enigiets doen, doen alles tot verheerliking van God.”
7. Genade-oriëntasie teenoor Medegelowiges
Nog ‘n duidelike maatstaf is hoe ‘n gelowige ander mense behandel (Johannes 13:34-35). Die geestelik volwasse gelowige verstaan die diepte van die genade wat God aan hom betoon het (Efesiërs 1:7-8; 2:4-5), en gevolglik word hy ‘n kanaal van daardie selfde genade na ander (Efesiërs 4:32). Hy is traag om motiewe te veroordeel (1 Korintiërs 4:5), traag om aanstoot te neem (Spreuke 19:11), vinnig om te vergewe (Matteus 18:21-22), en gewillig om die swakhede van ander te dra (Romeine 15:1; Galasiërs 6:2). Paulus gebied in Kolossense 3:13: “Verdra mekaar en vergewe mekaar as die een teen die ander ‘n klag het; soos Christus julle vergeef het, so moet julle ook doen.” (Kolossense 3:13) En in Romeine 14:4 en 10 vermaan hy: “Wie is jy wat die huiskneg van ‘n ander oordeel? Hy staan of val met betrekking tot sy eie heer;… Maar jy, waarom oordeel jy jou broeder? Of jy ook, waarom verag jy jou broeder? Want ons sal almal voor die regterstoel van Christus gestel word.” (Romeine 14:4, 10)
‘n Genade-georiënteerde gelowige ignoreer nie sonde of dwaalleer nie (Galasiërs 6:1; Titus 1:9), maar wanneer korreksie nodig is, bedien hy die waarheid in liefde (Efesiërs 4:15), sonder arrogansie (2 Timótheüs 2:24-25), wrok of persoonlike vyandigheid (1 Petrus 3:9). Een van die beste toetse van geestelike volwassenheid is hoe ‘n Christen diegene behandel wat hom teleurstel, met hom verskil, hom irriteer, of niks vir hom in ruil kan doen nie (Lukas 6:32-35).
Die Eskatologiese Perspektief: Die Toekomstige Koninkryk en Belonings
Om die noodsaaklikheid van geestelike volwassenheid ten volle te begryp, moet dit geplaas word binne die raamwerk van die Klassieke Dispensasionele Eskatologie (Efesiërs 1:10; 3:2). Daar is vandag wydverspreide teologiese verwarring waarin die “Koninkryk van God” verkeerdelik gedefinieer word as slegs ‘n teenswoordige geestelike realiteit, ‘n “heerskappy in die mens se hart”, of geïdentifiseer word met die Kerk self. Die Skrif, wanneer dit letterlik-grammatikaal-histories geïnterpreteer word, verwerp hierdie eng beskouing (Lukas 19:11-12; Handelinge 1:6-7).
Die Koninkryk van God is die toekomstige, letterlike en aardse heerskappy van Jesus Christus vanaf die troon van Dawid in Jerusalem vir duisend jaar (die Millenniale Koninkryk) en wat die ewigheid inlei (Jesaja 9:5-6; Openbaring 20:4-6). Hierdie Koninkryk is tans nog nie gevestig nie. Dit sal eers tot stand kom ná die Wegraping van die Kerk (1 Thessalonicense 4:16-17), die sewe jaar van die Groot Verdrukking (Daniël 9:27; Matteus 24:21), die Wederkoms van Christus (Openbaring 19:11-16), en die nasionale bekering en herstel van die volk Israel (Romeine 11:25-27). Soos die profeet Sagaria voorspel in Sagaria 12:10 (Sagaria 12:10) en Jesus bevestig in Matteus 23:39: “Want Ek sê vir julle: Julle sal My van nou af sekerlik nie sien nie totdat julle sal sê: Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here!”. Die leser word ten sterkste aangeraai om die artikel “Die Onse Vader van nader bekyk” sorgvuldig deur te lees.
Die huidige kerk-era (die Dispensasie van die Kerk) is nie die Koninkryk nie (1 Korintiërs 10:32). Die Kerk is die Liggaam van Christus (Efesiërs 1:22-23; Kolossense 1:18), en gelowiges van hierdie era is tans erfgename van daardie toekomstige Koninkryk — nie diegene wat die Koninkryk nou al op aarde vestig nie (Jakobus 2:5; 2 Petrus 1:11). Die huidige werk van die Heilige Gees in die gelowige se lewe moet duidelik onderskei word van die Koninkryk self (Romeine 14:17; Efesiërs 1:13-14).
Waarom is hierdie eskatologiese onderskeid so krities vir die leer van geestelike volwassenheid? Omdat ons huidige geestelike groei en getrouheid op aarde ‘n regstreekse verhouding hou met ons toekomstige rol en belonings in daardie komende Koninkryk! (1 Korintiërs 3:12-15; 2 Korintiërs 5:10). Paulus skryf in 2 Timóteüs 2:12: “As ons verdra (volhard), sal ons met Hom regeer. As ons Hom verloën, sal Hy ons ook verloën.” (2 Timóteüs 2:12)
Hierdie ‘verloëning’ verwys nie na die verlies van die ewige lewe nie (wat ‘n onverdiende geskenk is) (Romeine 6:23; Efesiërs 2:8-9), maar na die verlies van belonings by die Regterstoeloordeel van Christus (Bema-oordeel) en die voorreg om saam met Christus in Sy komende Koninkryk te regeer (1 Korintiërs 3:15; 2 Johannes 1:8). In Openbaring 2:26-27 beloof die Here Jesus: “En aan hom wat oorwin en my werke tot die einde toe bewaar, sal Ek mag oor die nasies gee, en hy sal hulle regeer met ‘n ysterstaf; soos erdegoed word hulle verbrysel, net soos Ek ook van my Vader ontvang het.”
Geestelike volwassenheid is die voorbereiding en opleiding van die gelowige vir sy toekomstige koninklike verantwoordelikhede (Lukas 19:16-19). Die mate waarin ‘n gelowige nou toelaat dat die Heilige Gees hom deur die Woord hervorm tot ‘n geestelik volwasse man of vrou, bepaal sy kapasiteit om belonings te ontvang en saam met Christus in die komende aardse Vrederyk te heers (2 Timótheüs 4:7-8; Openbaring 3:21).
Die Bybelse Maatstaf: ‘n Oproep tot Geestelike Aksie
Paulus som sy ganse bedieningsdoelwit soos volg op in Kolossense 1:28: “Hom verkondig ons, terwyl ons elke mens vermaan en elke mens in alle wysheid onderrig, om elke mens volmaak [teleios – volwasse] in Christus Jesus voor te stel.”
Geestelike volwassenheid word nie gemeet aan ‘n mens se fisiese ouderdom, sy Bybelse woordeskat, sy akademiese grade, sy jare van kerkbywoning, sy posisie op ‘n kerkraad, of selfs die hoeveelheid Bybelverse wat hy uit sy kop kan opsê nie (1 Korintiërs 3:1-3; 13:1-3; 1 Timóteüs 1:5-7). Dit word gemeet aan ontwikkelde geestelike kapasiteit (Hebreërs 5:12-14).
Vra jouself die volgende deurslaggewende vrae af:
• Beheer die goddelike waarheid van die Skrif toenemend jou denke en daaglikse besluite? (Romeine 12:2; Kolossense 3:16)
• Het jy Bybelse onderskeidingsvermoë ontwikkel sodat jy nie deur elke nuwe wind van lering meegesleep word nie? (Efesiërs 4:14; Hebreërs 5:14)
• Beheer jy jou emosies en jou tong, of word jy deur hul waansin beheers? (Spreuke 16:32; Jakobus 1:19, 26; 3:2)
• Bly jy geestelik stabiel wanneer ernstige druk, beproewing en pyn jou lewe tref? (Jakobus 1:2-4; Filippense 4:11-13)
• Reageer jy op jou eie sonde deur dit vinnig te bely en jou gemeenskap met God te herstel, of rasionaliseer jy jou verkeerde dade? (Spreuke 28:13; 1 Johannes 1:9)
• Betoon jy genade, vergewing en lankmoedigheid aan moeilike mense wat jou teleurstel? (Efesiërs 4:32; Kolossense 3:13)
• Is jy ‘n aktiewe dader van die Woord wat ander dien sonder om erkenning te seok? (Matteus 6:1-4; Jakobus 1:22; 1 Petrus 4:10)
Ter Afsluiting
Heiligmaking is ‘n lewenslange geloofspad waarin sowel ons eie inspanning as God se krag ‘n rol speel. Hoewel ingrypende krisisse of keerpunte ons geestelike groei kan versnel, is daar geen enkele ervaring op aarde wat ons in een slag volmaak maak nie. Om volkome soos Christus te word, bly altyd ons einddoel (Filippense 3:12).
Geestelike volwassenheid is die groeiende vermoë om vanuit God se perspektief te dink en te leef, ongeag wat in die lewe gebeur. Dit ontwikkel wanneer jy God se Woord volhardend bestudeer en onder die leiding en krag van die Heilige Gees toepas. Dit maak jou nie eensklaps sonder sonde nie, maar dit bring wel duidelike geestelike groei mee waarin God se Woord jou denke, karakter, besluite en optrede al hoe meer beheer.
Dit is tyd dat ons as gelowiges opnuut erns maak met God se Woord. Hou op om tevrede te wees met geestelike melk. Hou op om jou vleeslike gedrag te verskoon. Gee jouself oor aan die Gees, voed jou gees daagliks met die vaste kos van die Woord, oefen jouself om tussen goed en kwaad te onderskei, en word ‘n geestelik volwasse gelowige wat gereed is vir die koms van ons Here Jesus Christus en Sy toekomstige Vrederyk!
Seën groete.