Soos ons in deel een van hierdie reeks gesien het, kan niemand geestelik wees sonder om eers wedergebore te word nie (1 Kor. 2:14). ‘n Mens ontvang hierdie geestelike lewe wanneer die Heilige Gees jou wederbaar op die oomblik dat jy in Jesus as Verlosser glo (Joh. 3:3-8; Joh. 1:12-13; Tit. 3:5; 1 Pet. 1:3, 23). Sonder die wedergeboorte het ‘n mens nie die Gees van God nie, behoort jy nie aan God nie (Rom. 8:9) en kan jy dus ook nie geestelik leef nie (Gal. 5:16, 25).

Geestelike volwassenheid, daarenteen, vereis geestelike groei. Net soos wat ‘n mens in die fisiese wêreld as ‘n baba gebore word, word iemand as ‘n geestelike baba gebore wanneer hy die evangelie glo en wedergebore word. Alle ware Christene begin as geestelike babas (1 Kor. 3:1-2; 1 Pet. 2:2). Dit is normaal, maar om geestelik onvolwasse te bly, is nie. God verwag van sy kinders om tot geestelike volwassenheid te groei deur die werk van die Heilige Gees, terwyl hulle getrou gesonde Bybelse leringe inneem en daarvolgens leef (Joh. 16:13; Gal. 5:16; Ef. 5:18; Kol. 3:16).

Hoewel geestelikheid en geestelike volwassenheid nou verwant is, is dit twee verskillende dinge. ’n Nuwe gelowige kan op ’n spesifieke oomblik geestelik wees as hy hom deur die Heilige Gees laat lei en volgens die Woord wandel (Gal. 5:16; Ef. 5:18). Hy is egter nog nie geestelik volwasse nie, want volwassenheid vereis tyd en groei.

Wedergeboorte is dus ‘n eenmalige gebeurtenis op ‘n spesifieke punt in tyd tydens die glo van die evangelie van genade (Efe. 2:8-9; Tit. 3:5), terwyl geestelike volwassenheid ‘n lewenslange proses van heiligmaking is (2 Pet. 3:18; Fil. 3:12-14). Ons het ook gesien dat ‘n gelowige tragies genoeg vleeslik en onvolwasse kan bly as hy nie die Woord van God onder leiding van die Gees toepas nie (1 Kor. 3:1-3; Heb. 5:12-14; Jak. 1:22-25). Dit bring ons by die praktiese vraag: Wat kenmerk ‘n geestelik volwasse gelowige?

Lees meer Geestelike Volwassenheid: ‘n Skriftuurlike Perspektief (Deel 2) →