Die menslike lewe word deurlopend gekenmerk deur ‘n opeenvolging van wisselende seisoene (Prediker 3:1–8). In die verloop van ons aardse bestaan beweeg ons gereeld tussen periodes van diep beproewing en tye van oorvloedige seën (Job 1:21; Filippense 4:12). Vir die gelowige wat die Skrif deur ‘n konsekwente, grammatikaal-historiese en dispensasionele lens lees (2 Timoteus 2:15), is nóg die donker valleie van teenspoed nóg die sonnige hoogtes van voorspoed toevallige gebeurtenisse (Klaagliedere 3:37–38). Albei kom voor onder die volkome, soewereine bestuur van God (Romeine 8:28; Spreuke 16:9). Die Bybel openbaar dat God verheerlik word wanneer Sy kinders volharding toon tydens swaarkry (Jakobus 1:2–4; 1 Petrus 1:6–7), maar dat Hy net soveel verheerlik word in tye van vrede, voorsiening, goeie gesondheid, produktiwiteit, gesinslewe, sinvolle arbeid en tye van rustigheid (Deuteronomium 8:10–18; 1 Timoteus 4:4–5; Kolossense 3:17). Die geestelik volwasse gelowige leer om albei seisoene te herken as goddelik verordende toetse wat ontwerp is om ons geloof, rentmeesterskap en afhanklikheid van God te beproef (Romeine 5:3–4; 2 Korintiërs 12:9–10).